Weerwatgeleerd

#goedidee #23goedeideeën #GI2

2012-01-15T17:44:00.000+01:00

Laat ik deze post beginnen met het goede idee:

Laten we een systeem bedenken waarbij leerlingen een vastgestelde/variabele lijst boeken op hun eigen niveau voorgeschoteld krijgen en die ze elk moment, in hun eigen tempo en op hun eigen device gratis kunnen lezen.

en

Laten we een systeem bedenken waarbij docenten aangeven welke boeken gelezen moeten worden en hen helpen aan een systeem waarbij de leerling hierover getoetst kan worden.

en

Laten we ervoor zorgen dat bibliotheken dit faciliteren door een regeling te treffen met auteurs, uitgevers en andere partijen die hier belang bij hebben.

Het zijn dus eigenlijk drie goede ideeën die met elkaar verbonden zijn: eerst het één regelen voor het andere mogelijk wordt. Tuurlijk. En dan lekker gaan zitten wachten op elkaar. Ik zeg: genoeg gewacht, tijd voor actie.

Die lijst is er allang, hier, en hier zijn genoeg boeken te vinden om uit te kiezen. De boeken zijn uiteraard ook best digitaal beschikbaar, alleen niet bij elkaar verzameld en (al helemaal) niet legaal.
Zo'n device voor alle leerlingen is er natuurlijk nog niet, jawel, ze hebben hun mobiel, iPad enz. maar voor het "geconcentreerde" leeswerk is een echte Ereader nog niet zo'n slecht idee. Ik denk aan een systeem waarbij de bibliotheek 30 Ereaders met alle titels erop uitleent aan een klas. Geen gedonder met afleidende spelletjes op dat ding. Welke Ereader-leverancier stelt die Ereaders beschikbaar voor alle bibliotheken?

Een systeem voor docenten staat hier, ik heb dat nog maar net van een docent geleerd en heb geen idee of er meer voorbeelden van zijn, laat aub horen als je die weet. Maar het is ook leuk om hierover na te denken: Is het literatuuronderwijs aan vernieuwing toe? Hoe kun je jongeren goed begeleiden in hun boekkeuze? Hoe wordt een jongere een echte lezer? Wat kan de bibliotheek hierin betekenen?

En dan die regeling. Steeds meer leveranciers geven gratis spullen weg als marketingbeleid om een groter publiek te bereiken. Je ziet het bij auteurs/uitgevers ook al wel mondjesmaat: op een bepaalde dag of als actie gratis een boek downloaden. Dames en heren auteurs, het gaat hier om uw werk waarvoor u bij een groot publiek, de jongere, uw toekomstige lezer, reclame kunt maken door uw beste werk gratis beschikbaar te stellen aan deze lezer. Je maakt mij niet wijs dat elke auteur niet op zo'n lijst van "goede" boeken wil komen te staan. Want het gevolg kan zomaar zijn dat meer jongeren meer van uw goede boeken gaan lezen/kopen als zij goed worden begeleid met een goede set aan "startmateriaal" als basis. Mag uw boek op de lijst?

#goedidee #23goedeideeën #GI1

2012-01-11T22:51:00.000+01:00

“Denk nooit dat je de eerste bent met een goed idee” is mij ooit eens verteld. En verdomd, dat klopt ook nog. Toen ik vorig jaar een mail stuurde aan de CPNB met het goede idee om een Superheldenplaatjesactie te organiseren voor de Kinderboekenweek, bleek dat zij dat zelf ook al hadden bedacht.

Toen ik vorige week het artikel in Trouw las over scholen en nieuwe media waarbij aan het eind 23onderwijsdingen werd genoemd riep ik inderdaad meteen dat dat mijn goede idee was, indertijd. Gelukkig is het er ook echt van gekomen want je hebt natuurlijk niet altijd de benodigde invloed om je goede ideeën ook uit te laten komen. Zo fluister ik andere mensen ook weleens een goed idee in, en hoop ik dat diegene daar iets mee gaat doen. En verdomd, ook dat kan heel aardig uitpakken!

Wat ook kan gebeuren is dat enthousiaste mensen met een goed idee mij weer op een ander goed idee brengen, dat zijn vaak de kansen die je niet laat liggen en als dat dan wat wordt levert het heel veel positieve energie en leuke reacties op.

Maar wat is een goed idee als er verder niks mee gedaan wordt? Hoeveel goede ideeën verdwijnen er eigenlijk in een prullenbak ? Of al eerder, in een geheim laatje in een kastje in een verborgen achterkamertje van je hoofd omdat zo’n brainwave nou eenmaal niet de hele dag blijft hangen en je met de dagelijkse dingen vaak al druk genoeg bent?

Wat doe jij met je goede ideeën? Ikzelf probeer ze in elk geval ergens op te schrijven, al is het maar één trefwoord. Zo vond ik van de week een klein boekje terug waarin ik ooit begonnen ben met goede ideeën op te schrijven. Dit stond erin:

-Maak een matrix samenwerkingspartners
-Zoekfunctie als project oppakken
-Schoolbieb.nl als concept registreren en verkopen aan het buitenland
-Op beurzen klassikaal instructie geven
-Duurzaam ondernemen
-Chatkantoor.nl

Ik weet zeker dat het op dat moment goede ideeën waren. Jammer dat er niks mee gedaan is toch? Het leek mij daarom een goed idee om een nieuwe verzameling te beginnen: #23goedeideeen. Ik ga ze voortaan hier opschrijven, eens kijken wat dat oplevert.

Inspiratie van Jan

2011-09-27T23:38:00.000+02:00

Het was 1993(?) of 1994. Wij gingen met de jeugdbibliothecarissen van de bieb op excursie naar Oss. We hadden namelijk gehoord dat ze daar computerspellen, zogenaamde CD-ROMS uitleenden aan het publiek (zo noemden ze vroeger de klanten). Jaja. We kregen een rondleiding door de bieb en Jan de Waal liet ons vanachter zijn bureau met desktop-computer zien wat voor CD-ROMS er zoal waren en welke zij uitleenden aan kinderen. Wauw! Er ging een wereld voor mij open!

Op dat moment waren wij thuis aan het dimdammen of we een CD-I speler, of een computer met CD-ROM speler aan zouden schaffen. Een paar van onze kennissen hadden het ene of het andere apparaat en eerlijk gezegd sprak de CD-I nog het meeste aan omdat we simpelweg snapten wat je daarmee kon doen: spelletjes spelen en foto's kijken. Van die dingen. Een computer, dat was eigenlijk wel een beetje vaag voor ons, wat je daar nu precies mee kon doen. Ja, spelletjes, maar verder? Had je thuis wel een computer "nodig"? Waarvoor dan?

Het was een ander soort beeld dat ik zag. Niet de pixels van een TV maar veel fijner en daardoor beter. Jan had zojuist "The Tortoise and the Hare" in de CD-ROM speler geschoven en het Tu-tu-turuu klonk al meteen zeer aanlokkelijk in de oren. En dan die beelden! Oooh en aaah, wat was dat leuk en geweldig! Nogmaals: Wauw!

Thuisgekomen riep ik meteen dat wij géén CD-I speler, maar een computer gingen kopen. De rest is geschiedenis.

Ja, dames en heren. Jan de Waal heeft wat dat betreft persoonlijk gezorgd voor een keerpunt in mijn leven. Wie had dat gedacht.

Vandaag gaf Jan een presentatie over de iPad in onze bibliotheek. Het was een informerende bijeenkomst waarbij ik van collega's te horen kreeg dat ik dat toch niet nodig had. Maar ik ging voor de inspiratie. Want Jan weet zo ontzettend veel, en hij probeert ook alles uit. Daarbij geeft hij ook duidelijk aan waar we wel en waar we niet iets aan hebben in de bibliotheek. Dat deed hij met de bewoordingen: "Ik ben een bibliothecaris dus..." en wie dat in zijn argumentatie gebruikt is wel een hele echte! En zijn mening en visie, die steekt hij ook niet onder stoelen of banken. "Iedere bibliothecaris moet gebruik maken van Dropbox", zo stelde hij vandaag.

Ik hoop dat hij met zijn presentatie tenminste één van mijn collega's heeft geïnspireerd om een iPad aan te schaffen zoals hij mij destijds inspireerde om een computer te kopen. En als die collega net zo nieuwsgierig is als Jan en ik, kan dat weer tot heel mooie dingen leiden, wie weet.

Jan is genomineerd voor de meest inspirerende bibliothecaris, u kunt hier op hem stemmen.

Biebshirt Finale!

2011-09-22T21:42:00.001+02:00

Wat een creativiteit! van maar liefst 15 polls heb ik de winnaars in de finale poll geplaatst. Voor de oplettende lezer: ja, er staan ook nog een paar nieuwe bij. Dit is het dan, er kunnen geen nieuwe inzendingen meer bij. Stem snel, want op de 25ste moet de keuze gemaakt zijn!
Succes!

Stem op je favoriete Biebshirt!

2011-09-15T09:09:00.000+02:00

Wat een goed idee om een Biebshirt te ontwerpen. Ik ben maar zo vrij geweest om met de hashtag #biebshirt (rijmt dat nou op #Biebsearch?) eea naar Twitter te verplaatsen. Dat leverde meteen al aardig wat leuke en erg leuke suggesties op (en ik kon zelf ook niet meer stoppen ;)). Wat nu!? Hoe moet Jeroen straks kiezen? Eerst had ik hier één lange poll neergezet maar dan kunnen er geen nieuwe suggesties meer bij zodra er 1x gestemd is. Vandaar deze oplossing: Er staan groepjes van 5. Kies uit elk groepje je favoriet en kom nog eens terug om te kijken of er nog meer groepjes toegevoegd zijn (en stuur vooral ook jouw suggestie!!). Zo blijft het overzichtelijk en kunnen er nieuwe suggesties toegevoegd worden. Misschien vind je dit allemaal omslachtig en heb je een betere oplossing? Laat het me weten!

Het nieuwe recepten uitwisselen

2011-08-03T22:48:00.001+02:00

Er worden heel wat recepten uitgewisseld via internet, en dan ook nog eens op heel verschillende manieren. Gisteren twitterde ik een foto van mijn zelfgemaakte zoete aardappel en dat leverde meteen de vraag van @westher op naar het recept. Dat worden veel meer dan 140 tekens dacht ik, en vroeg haar emailadres zodat ik het kon mailen. Zo gezegd zo gedaan en ik deed er meteen een paar foto's bij. Dat is leuk voor Esther maar verder voor niemand. Vandaag volgde ik een reeks tweets van @francienvb en @josdebeij die samen bespraken hoe de proementaart smaakte. Dat leverde uiteraard de niet uit te blijven vraag van Francien op en vervolgens, in 'slechts' 7 tweets: het recept voor pruimentaart van Jos Debeij. Dat moet dus wel echte Limburgse zijn dacht ik toen. Al handenwrijvend en vingers aflikkend kopieerde ik de tweets en zette ze even in de juiste volgorde. Ik bedankte beide twitteraars en kreeg er nog een gezellig adres voor pruimen bij van Jos: "een kilo pruimen - die hangen hier nog wel aan de boom ..."

Met recepten twitteren bereik je dus meer!

Voor de liefhebbers: Pruimenvlaai van Jos Debeij in Tweets

ingrediënten: 250 Gr. Bloem - 25 Gr. Boter - 15 Gr. Gist - 10 Gr. Suiker 1/2 ei - 1 dl melk - snufje zout

kneden van het deeg: melk met boter lauw verwarmen - vermeng overige ingrediënten en doe daar de melk al knedend bij

15 gram = verse gist - ik gebruik gedroogde ... / kneden - evt bloem bij doen tot deeg niet plakt - dan uur in kom onder doek op warme plek om te rijzen

- pruimen ontpitten - evt klein snijden /

deeg kneden, deeg uitrollen - op bakplaat leggen - en op bakplaat nog weer laten rijzen op warme plek - in prikken met vork

laagje paneermeel op bodem - dan pruimen heel dicht op elkaar (ze krimpen) buiten naar binnen leggen - in oven 230 Gr. 25-30 min

uit oven op deegrooster en flink bestrooien met suiker - afkoelen en eten mmmm

Had Shakespeare een vader?

2011-07-20T22:19:00.000+02:00

Hoe het onderwijssysteem overal ter wereld op dezelfde hierarchische manier in elkaar zit, en alle creativiteit ondermijnt. Ter inspiratie en vermaak: Ken Robinson!

Google+ Hebbon?

2011-07-18T21:58:00.002+02:00

Vandaag een korte discussie gevoerd over Google+. "Wat is het nou eigenlijk en hoe gebruik je het?" werd mij gevraagd. Nou, eerlijk gezegd: niet.
Ik heb gewoon te weinig tijd gehad om me er goed in te verdiepen tot nu toe. Ik heb een filmpje bekeken, me aangemeld en een paar kringen gevuld met namen. Meer niet eigenlijk. Maar na een paar dagen valt het me op dat iedereen mij zit "toe te voegen" aan Google+ en dat ik dat zie in mijn mailbox die niet langer aanvoelt als "van mij alleen". In de bovenste balk word ik ineens persoonlijk aangesproken met "meldingen". Als ik erop klik zie ik dat allerlei personen mij hebben toegevoegd en berichten met mij hebben gedeeld. He? Mag dat zomaar? Ik hoef geen toestemming meer te geven? Of te vragen?
In de bovenste balk aan de linkerkant zie ik mijn naam met een plusje ervoor staan, wat is dat voor flauwigheid? Een alternatief voor de i van Apple? Pffft.
"Waarom doe je er dan aan mee? Je kunt er toch ook eerst over lezen en dan besluiten of je erin meegaat?" Ja, maar zo zit ik nou eenmaal niet in elkaar. Ik ben niet iemand die eerst de gebruiksaanwijzing leest of op aanwijzingen van een ander beslissingen neemt. Ik ben nieuwsgierig, wil het zelf zien, ervaren,,, en vooral zelf weten of ik het iets vind.
Voorlopige conclusie is dat ik het nog niet heb opgenomen in mijn systeem. Net zoals dat bij Twitter ook een behoorlijke tijd duurde zou dat hier ook weleens het geval kunnen zijn.
Dus,,, kunnen we zonder Google+? Voorlopig wel!

How the Internet is Revolutionizing Education

2011-06-18T22:22:00.000+02:00

Via: OnlineEducation.net

The Mediaprofessional Daily is Nieuw!

2011-01-04T22:56:00.000+01:00

Dat ging makkelijk!

Wil je een bijdrage leveren dmv je eigen blogtekst of heb je een interessant artikel gelezen, stuur je link dan via Twitter met de hashtag #mediaprofessional. Daarmee vullen we de Mediaprofessional Daily gezamenlijk!

Ben benieuwd wanneer het echte eerste nummer uitkomt! Jij ook? Doe dan mee!

Hoe dit allemaal ontstaan is? Ongeveer 7 uur geleden lees ik net, zo snel kan het dus gaan...

Jaahaa, daar ben ik weer

2011-01-01T23:52:00.000+01:00

Gelukkig nieuwjaar allemaal. Meer heb ik er niet over te zeggen, dat gezemel.

Of toch wel: 2011 wordt een avontuur want het einde der beleidsperiode nadert nu snel. Ertegenaan dus en ik zal op deze plek bijhouden hoe dat gaat. Ondertussen moeten de nieuwe plannen ook gemaakt worden dit jaar, benieuwd wat dat wordt? Anders ik wel!

Oja en verder schijnt 't dat ik mijn kop niet genoeg boven het maaiveld uitsteek. Nou, maar eens kijken wat daarvan komt.

Back to basic, back to books

2010-04-30T17:35:00.024+02:00

Mediawijsheid is hartstikke leuk hoor, maar soms is "back to basic" ook zeer inspirerend. Zo hebben onze combinatiefunctionarissen op verzoek van de scholen behalve "Bouw je eigen website" en "Veilig internetten" ook "Schrijf je eigen boek" op het programma staan. Vorige week was er al een officiële presentatie van een stripboek, gemaakt door een klas van speciaal onderwijs. Deze week waren mama's, papa's en zelfs een oma en opa aanwezig bij de uitreiking van 30 echte boeken, geschreven door kinderen van groep 5 en 6.

Op de achtergrond maak ik Elma dan mee, die tussen de bieb en de scholen in en uit vliegt en tussendoor eventjes 30 handgeschreven teksten aan het uittypen is. Hanepotenhandschrift, veel schrijffouten en leestekenloze tekst zette zij feilloos om in mooie verhalen en gedichten.
Gisteren stonden Pritt en plakplastic op tafel en ontstonden echte boeken onder haar handen. Top!

Vorige week zag ik een aflevering van The West Wing, waarin de speechschrijver van de president van de VS (Will Bailey) aan stagiaires laat horen wat zij geschreven hebben. "Maar dat heb ik niet geschreven!" zegt een van de stagiaires. "Jawel, zegt Will Bailey. "het is jouw tekst, ik heb het alleen een beetje ingekleurd". Vervolgens zijn de stagiaires dubbel gemotiveerd om nog meer mooie teksten te produceren.

Zo werkt dat dus. Laten zien wat het kan worden stimuleert om het nog vaker, nog mooier, nog beter te doen. Elma heeft de verhalen van de kinderen een beetje ingekleurd. Wie weet welke schrijvers-in-de-dop dat op gaat leveren!

Huis van de mediawijsheid #1

2010-04-23T15:23:00.006+02:00

Ik kreeg vandaag een reminder om de aanmelding in te vullen, jullie ook? Nu had ik dat al gedaan, maar toen ik dat deed kreeg ik enkele vragen voorgeschoteld waar ik niet op was voorbereid. Het aanmelden voor de Week van de Mediawijsheid bestaat namelijk uit 3 stappen waarbij je iets meer moet doen dan alleen je naam en email invullen.

STAP 1
Dit houdt het in als je Ja zegt:

JA, onze bibliotheek neemt deel aan de Week van de Mediawijsheid. Dit betekent dat onze bibliotheek

1. Een basispakket met mediawijsheid activiteiten biedt voor het publiek, waarmee invulling wordt gegeven aan de functie Huis van de Mediawijsheid. Tijdens de Week van de Mediawijsheid is er sprake van intensivering van het programma.

2. In de Week van de Mediawijsheid specifiek aandacht besteedt aan het beantwoorden van eenvoudige, praktische vragen van rond mediawijsheid en nieuwe media. Hiertoe richt de bibliotheek een helpdesk in die wordt bemand door opgeleide ‘junior mediatrainers’. Dit zijn jongeren die als maatschappelijke stagiair het publiek met deze vragen assisteren en verder helpen. De bibliotheek werft en traint deze jongeren zelf en wordt hierbij ondersteund door de training van Mediawijzer.net

3. In de aanloop naar en tijdens de Week van de Mediawijsheid de landelijke campagne ondersteunt met een lokale campagne, met eigen publicitaire en promotionele activiteiten

4. ondersteunend promotiemateriaal ontvangt voor de Week van de Mediawijsheid

5. Via de website www.mediawijzer.net, de nieuwsbrief van Mediawijzer.net en/of via berichten voor de netwerkpartners op de hoogte wordt gesteld van de voortgang in de voorbereidingen voor de Week van de Mediawijsheid en andere relevante informatie in dit kader

STAP 2
Hier worden je gegevens gevraagd en wordt gevraagd met hoeveel vestigingen je deelneemt.

STAP 3
Je krijgt de volgende vragen:

Welke bestaande of toekomstige diensten en activiteiten verleent uw bibliotheek als Huis van de Mediawijsheid?

Welke behoefte heeft volgens u het bibliotheek publiek op het gebied van mediawijsheid activiteiten?

Welke promotie-activiteiten voor Week van de Mediawijsheid zijn voor uw bibliotheek het meest welkom en effectief?

Wie neemt namens uw bibliotheek deel aan het trainingstraject voor Junior Mediatrainers?

Suggesties?

Het zijn open vakjes die je ook open kunt laten, maar het is natuurlijk beter om hier wel iets in te vullen.

Zo. Nu je hierover hebt nagedacht moet je je meteen aanmelden want:

"De Week van de Mediawijsheid kan alleen een enorm succes worden als zoveel mogelijk bibliotheken zich aansluiten! Op de website van mediawijzer.net kunt u alle belangrijke informatie nalezen. Aanmelden kan tot 3 mei via het formulier. "

Ik heb mediawijzer.net gevraagd wat er met de antwoorden gaat gebeuren. Het zou natuurlijk mooi zijn als we dat een beetje af kunnen stemmen met elkaar. Daarnaast zit ik samen met wat andere collega's uit het land in een soort klankbordgroepje dat over de schouder mee mag kijken en feedback geeft. Behalve bij de organisatie zelf kun je dus ook bij mij je mening achterlaten als je wilt. Dat helpt mij dan weer met het feedback geven.

De voorbereidingen rondom de Week van de Mediawijsheid in Zwolle zijn net gestart. Er is een projectleider (onze eigen Edwina) en we zijn gestart met een onderzoek. De hoofdvraag is:

Welke diensten en producten biedt de bibliotheek en in hoeverre moet je mediawijs zijn om deze te kunnen gebruiken?
Ik vertel daar binnenkort meer over.

De Week van de Mediawijsheid is van 24 november t/m 1 december 2010.

Heb jij de Ed(win) Factor?

2010-03-26T13:03:00.004+01:00

Zevenenzeventig (and counting) reacties op het bericht dat je stopt bij je bibliotheek, wie wil dat nu niet op zijn blog?

Toch denk ik dat er stiekem ook mensen zijn die hebben gedacht: Goh, zou ik die plaats kunnen veroveren?

Ja! En waarom niet? Waar zitten de Edwins van andere bibliotheken? Kom op nieuwe 23dingers, ouderotteninhetvak, potentieleafgestudeerden, Al@din medewerkers, nieuwe zij-instromers en wie nog meer? Hoe mediawijs zijn jullie?

Denk even met me mee: deze week was ik bij de aftrap van de week van de mediawijsheid. Hier waren mensen van bibliotheken (50%) en van buiten de branche (50%) bij aanwezig. Scepsis alom!

Scepsis bij iedereen van buiten de branche over de vraag of de bibliotheek DE plek is voor mediawijsheid . Scepsis OF de bibliotheek wel het HUIS VAN MEDIAWIJSHEID genoemd mag worden!

Wat vinden wij daarvan? Who cares!

Waar het om gaat is dat we het laten zien, en wel in de week van 24 november t/m 1 december 2010. Deze week is uitgeroepen als “Week van de mediawijsheid” en de bibliotheek krijgt daarin een centrale rol. Wat een kans!

Hoe gaan we dat dan laten zien?
Allereerst door allemaal mee te doen. Ik herhaal het maar even: door ALLEMAAL mee te doen met de week van de mediawijsheid. Daar zit namelijk de kracht achter dit verhaal.

Want dan voorkom je dat iemand zegt: “Ja, nu zag ik een TV spotje waarin gezegd werd dat er een spreekuur in de bibliotheek zou zijn, maar bij mijn bibliotheek was niks te doen..”

Maar wat heeft dat dan met Edwin te maken?
Edwin is een groot voorbeeld voor veel bibliotheekmedewerkers. Een toonbeeld van mediawijsheid en informatiespecialisme. Lees de reacties op zijn vertrek en je ziet dat iedereen het een groot gemis vindt als hij de bibliotheekbranche zou verlaten .
Daarbij denk ik dat er veel meer Edwins rondlopen dan wij vermoeden, we moeten ze alleen nog even opporren om van zich te laten horen. De nieuw in het leven geroepen week van de mediawijsheid is daar een uitgelezen moment voor. Laten we hen de kans geven om hun talenten zichtbaar te maken. Ik zeg: De Edwins moeten in hun eigen bibliotheek een voortrekkersrol krijgen om de week van mediawijsheid tot een succes te maken.

Dus, heb jij de Ed-Factor?
De beste Edwin is er al, we zoeken de andere Edwins, hoe meer, hoe beter. Als het goed is heeft elke bibliotheek wel één of meer Edwins in huis! Laat van je horen, waar dan ook zodat iedereen van buiten de branche straks weet dat de bibliotheek ook het Huis van mediawijsheid is!

Zorg dus dat je bibliotheek in de picture staat in de week van de mediawijsheid. In aanloop daarnaar toe laat je op meerdere plekken van je horen zodat alle andere bibliotheken ook mee gaan doen. Ik ben er van overtuigd dat alle Edwins samen een heel groot bereik hebben. Dat moet benut worden om de mooie rol die we krijgen ook echt waar te maken.

De enige echte Edwin nodig ik alvast van harte uit om de aftrap van de week van de mediawijsheid in Bibliotheek Zwolle te komen beleven!
Al was het alleen maar om je binnenboord te houden…;))
Edwin, ik hoop je te zien op 24 november in Bibliotheek Zwolle!

Tafeltje dekje... te mooi om te laten liggen

2009-10-08T23:53:00.010+02:00

"Is het een leuk idee", zei Corina, "als wij een gedekte tafel van
De Librije neerzetten in de bieb?" "Jah", zeiden Noortje en ik in koor, "da's een goed idee!"
En aangezien ik de contacten onderhield met Maarten van De Librije, mocht ik het gaan vragen. "Tsja", zei Maarten, "dat moet ik even navragen maar ik denk dat het geen probleem is". Een paar dagen later hadden we groen licht, zelfs om de tafel er de volle tien dagen te laten staan! Iemand van De Librije zou de dinsdagmiddag voor het grote openingsfeest met spullen langskomen en de tafel opdekken. En afgelopen dinsdag was het dan zover. In alle hectiek van de laatste puntjes op de i was ik het trouwens nog bijna vergeten ook! Net op tijd dacht ik eraan en schakelde snel Elin in om het alsnog te gaan regelen en wees haar de tafel aan. Er moest dan wel wat geschoven worden met tafels en de boeken van de studenten moesten wijken, maar vooraan bij het Biebcafé was nu eenmaal de beste plek.

Toen ik een uur later over de loopbrug liep zag ik van bovenaf een prachtig opgedekte tafel staan met Elin en iemand van De Librije ernaast. Elin spotte mij en begon meteen te gebaren met een vingertje, zo van "kom jij eens even hierrr!" Dus ik naar beneden. "Weet jij dat die waterglazen € 75,- per stuk kosten?" vroeg Elin met een vrolijk stemmetje. Nou eh nee, dat wist ik dus niet en mijn blik gleed ondertussen over de tafel: zilveren bestek, een bord met gouden rand, handgeblazen glazen,,,, en dat kleed, hier staat en ligt wel voor € 800,- of zelfs meer op tafel!! "Stel je voor dat kinderen aan dat kleed trekken en dat glas valt stuk" zei Elin.

Ik keek om me heen en zag een van de mannen die normaal gesproken niet bij het internet eiland weg te branden zijn ineens verlekkert langs de tafel lopen, en 2 minuten later nog eens, en even later vanaf de andere kant nog maar eens. "Nou Elin, die kinderen zijn het probleem niet, vrees ik", zei ik en we keken elkaar aan met een blik van "Wat nu?"

Ondertussen moest het meisje van De Librije natuurlijk terug. Wij bedankten haar vriendelijk en zeiden dat we even gingen bekijken hoe we dat op gingen lossen. Want het was natuurlijk wel fantastisch dat wij die spullen mochten lenen!

"Blijf hier staan en niet bewegen!" beval ik Elin en besloot om Tineke erbij te halen. Die wierp er één blik op en zei: "Oh nee, dat kan echt niet, dat is zo weg!" We stonden er met z'n drieën even bij en keken ernaar. Zonde, want het zag er zo mooi uit! "We kunnen wel even aan Jelle vragen of het te verzekeren is, laten we dat eerst eens gaan doen" zei Tineke, en weer kreeg Elin de taak om alles te bewaken zodat wij naar Jelle konden gaan. Inderdaad, niet te verzekeren volgens Jelle. En ook zijn voorspelling was dat het binnen een uur weg zou zijn. Op de terugweg naar Elin zag ik de meneer van het interneteiland alweer met gretige blik langslopen. Kom op, we pakken alles weer netjes in, zetten dit in de kluis en maken met ons eigen servies dan maar een zo mooi mogelijk gedekte tafel. En zo gezegd, zo gedaan.

Daarmee liep het hele avontuur wel goed af, want we zijn niks kwijtgeraakt. Maar een uurtje later kwam iemand anders van De Librije nog flyers brengen voor bij de gedekte tafel, vertelde Elin later aan mij. Dat was natuurlijk wel een beetje een domper. En helemaal de volgende dag, bij het openingsfeest, want Jonnie en Thérèse waren bij ons in de bieb voor de prijsuitreiking van de pompoentaartenwedstrijd. Hoe leuk was dat geweest als die tafel er wel gewoon had gestaan met alles er nog op en aan? Hartstikke jammer dat zoiets simpels zo'n risico is om mis te gaan, toch?

Nou ja, gelukkig hebben we de foto's nog.. mooi hè ..

Mijn eerste KBW in Zwolle

2009-10-03T19:45:00.004+02:00

Het wordt groots
Het wordt lekker
Het wordt Zwols
Het wordt verrassend
Het wordt langer dan 10 dagen:
wij vieren 'het dessert' op 31 oktober!

Ik ben ontzettend blij met onze samenwerking met

De Librije, Jonnie en Thérèse, Maarten en Tom
Jan Paul Schutten
Stichting FunCooking
Villa Tovertoren
Studenten Landstede en Deltion

We zijn er klaar voor!

Bibliotheek Zwolle, een school, studenten...

2009-09-25T13:19:00.018+02:00

De feiten:
Via Geert krijg ik het verzoek binnen:
180 studenten kunstacademie eerstejaars, 6 groepen, 20-25 minuten per groep, 3 uur achter elkaar, van 16.00-19.00 uur op 24 september. In deze 3 uur bezoeken zij een aantal culturele instellingen in de stad, waaronder Bibliotheek Zwolle Centrum.

Probleem:
Deze studenten kunnen op vertoon van de schoolpas en een legitimatie een gratis biebpas ophalen maar doen dit te weinig! Geert en ik willen heel graag dat we dit tij weten te keren en dat de studenten na het bezoek terugkomen om hun pas te laten maken. Op de dag zelf is het onmogelijk om 30 studenten in 20 minuten in te schrijven.

Het is vrijdagmiddag 18 september
Ik heb zojuist een bevestigingsmail naar de school gestuurd dat het door kan gaan maar ik heb nog geen idee wat we dan gaan doen met de studenten. Rondlopen en een opdracht in elk geval, en iets met een displaytafel. Ik stuur dus vast een mail naar Margriet V om te vertellen wat ik in haar winkel van plan ben en of iemand op donderdagmiddag/avond kan helpen om studenten op te vangen.

Maandagmiddag 21 september
Ik hou met Elin een korte brainstorm van een half uur en we komen op een snelle rondgang door de bieb waarbij we alleen de muziek/film, romans en kunst- en cultuur laten zien. We bedenken een opdracht: een korte recensie schrijven naar aanleiding van een voorbeeld dat ik eens in een boekhandel zag. Gelukkig had ik er foto's van gemaakt.
's Middags brengt Margriet D een stapel flyers "Free of charge" die we uit kunnen delen aan de studenten, had Geert alvast aan haar gevraagd. Alle informatie over lid worden staat daarin.

Dinsdagochtend 22 september
O, help! Degene die met de rondleiding aan de slag moet meldt zich ziek en Elin gaat vanaf woensdag met vakantie. Wie hebben we dan nog? Noortje? Ikzelf? Maar donderdag is ook de opening van Zwolle Zuid. O, help!

Dinsdagmiddag
Margriet V en Elin denken mee over de uitvoering. Kunst en cultuur blijkt geen goed idee: daar is een grote saneeroperatie aan de gang in verband met een interne verhuizing. Statenzaal moet het zijn. Natuurlijk! Ons paradepaartje!
Het idee krijgt vorm: studenten zoeken een DVD, CD of boek dat zij al gekeken, geluisterd of gelezen hebben. Dat nemen ze mee naar de Statenzaal en daar schrijven zij een recensie op een speciale strook. Deze strook gaat om het materiaal en dat wordt op een displaytafel gelegd. De taken worden verdeeld: Elin knutselt een strook en displayposter in elkaar, Margriet V gaat een tafel en een begeleider regelen en ik vraag Margriet D of zij de displayposter kan opmaken en printen als Elin alles aangeleverd heeft. Daarnaast ben ik nog steeds op zoek naar een uitvoerder...Noortje?

Noortje blijkt niet bereikbaar want ze werkt vandaag op een brede school. Via SMS leer ik dat ze thuis niet in webmail kan. Als ik 's avonds in de trein zit SMS ik haar dat we het er woensdag maar over gaan hebben.

Woensdag 23 september
"Vandaag wil ik alles klaar hebben liggen" roep ik tegen iedereen. Elin heeft de strook leuk ontworpen maar in een onbewerkbare versie aan me opgestuurd. En vanaf vandaag zit die op Ibiza, grrrr.
Ik stuur het bestand aan Astrid die er ook geen raad mee weet maar mij adviseert om ermee naar Margriet D te gaan.
Goed idee! Margriet D heeft geen tijd maar wil het wel doen, gelukkig! Liever wel op haar manier, dus dat wordt een andere letter, een echt logo, een kleurtje. Nou, kon niet beter! Ook de poster meteen met haar afgestemd. Als deze klaar is gaat ie naar Dinie, die weet hoe dat boven zo'n tafel opgehangen moet worden.

Margriet V vertelt in de wandelgang aan me dat een stagiaire, Judith morgen erbij is om te helpen begeleiden. En iemand zet een grote doos met tasjes voor de studenten op mijn bureau, van de school.

Met Noortje beland ik aan de onderhandeltafel: zij wil niet te laat naar huis donderdag maar ik wil graag bij de opening Zwolle Zuid zijn. Aangezien ik in de veronderstelling verkeer (vraag me niet hoe..) dat de opening van Zwolle Zuid om 15.00 uur begint bereiken we het compromis: Noortje doet de eerste 3 groepen van 16.00-17.30, ik de laatste 3 van 17.30-19.00 uur.

Inmiddels staan de stroken op een groot A3 vel dat door Angelina gekopieerd moet worden en daarna gesneden. We belanden in een zoektocht naar een snijmachine. "Tweede verdieping zei iemand" vertel ik haar. Even later komt ze terug met de mededeling dat je daar overdwars niet zulke grote vellen in kan doen. Ik weet niet meer wie dat zei maar om 10 voor 4 kom ik erachter dat er een heuse elektrische snijmachine in het magazijn staat. Angelina is dan al aan het inpakken om naar huis te gaan. Maar geen nood, ik kan dat ook best, snijden: dit sleuteltje omdraaien en je moet de 2 knoppen tegelijk indrukken, anders doet ie het niet. Maar er gebeurt niks. Na een paar minuten dit en dat proberen (andere volgorde, zit de stekker er wel in, waar gaat dat verlengsnoer naartoe?) besluit ik om het morgen dan maar aan een man te gaan vragen want dat willen die machines toch het liefst.

's Avonds thuis check ik de uitnodiging van de opening Zwolle Zuid: start om 17.00 uur, ShitShitShit!

Donderdagochtend 24 september
Vanuit de trein stuur ik een informatiemailtje naar Astrid want er moet iets op intranet in het logboek over de groepen die vandaag komen. Gelukkig kan zij het er alvast op zetten.
Eind van de ochtend ben ik op kantoor. De stroken moeten nog gesneden en dat blijkt zo simpel te zijn dat er geen man bij hoeft te komen: ik was een ander knopje vergeten...en nog wel een rood knopje, pff.

Donderdagmiddag
Nu de stroken klaar zijn kunnen we de route gaan lopen en alles klaarzetten in de Statenzaal. We oefenen meteen het praatje en het lijkt te passen in de korte tijd. Noortje start om 16.00 uur samen met Judith, die vooral bij de deur en de tafel blijft om verdwaalde studenten op te vangen. Ik gebruik de tijd dan maar om nog wat ander werk af te krijgen.

Om 17.00 uur besluit ik om de laatste groep van Noortje mee te lopen, (af) te kijken hoe het gaat en maar vast warm te lopen. Tot mijn verrassing staat er een tafel met gerecenseerde DVD's, CD's en boeken, precies zoals ik het mij had voorgesteld!! En er kan nog meer bij.

Als ik even later zelf met zo'n groep studenten door de bieb wandel hoor ik de leuke reacties en opmerkingen over het boek of DVD die ze hebben uitgezocht. Ze vertellen elkaar waarom ze dit of dat gekozen hebben, zien bij een ander iets waardoor ze toch besluiten een andere keuze te maken of zijn heel resoluut: dit MOET je lezen!

De opdracht vinden ze leuk, zo leuk, dat ik heel erg spijt heb dat ik geen camera bij me had toen ze daar zaten in de Statenzaal, in de bankjes. Allemaal voorovergebogen schrijvend op een strookje van de bieb met de tekst: "Tips van studenten"

dat maakte mijn andere spijt, die van Zwolle Zuid wel helemaal goed!

Je ziet het resultaat, met dank aan Noortje, Margriet D, Judith, Astrid, Margriet V, Dinie, Angelina, Elin, Geert (Wat een team!) En met grote dank aan alle studenten eerstejaars van Artez Zwolle!

Guerrilla wedstrijd, win een Poken!

2009-08-13T12:31:00.006+02:00

Het is niet dat ik niet wil want ik kom nu dagelijks dingen tegen om over te bloggen. MAAAARRRRR ik heb vakantie en dan schijn je even niet aan je werk te moeten denken. Moeilijk moeilijk. Ik doe dan maar even een oproep: wil iemand even een guerrilla actie bedenken op deze campagnes: veiliginternetten.nl van de overheid en die van de generatie KPN? Want komop, hier kan de bibliotheek toch feilloos op inspelen met al onze faciliteiten.

En wij maar zoeken wat het loket mediawijsheid in moet houden. Deze KPN campagne laat het prachtig in beeld zien. Een simpel "Meer weten? Vraag het in de bieb" is al een trigger lijkt me. Maar dan heb je nog geen Guerrilla effect te pakken. Dus: wie komt met het briljantste idee?

Op de site van veiliginternetten lees je alles over de gevaren maar niet wat je moet doen als het toch fout gaat. Ligt hier een schone taak of niet? Wie kan hier een goeie actie op bedenken?

Ik loof een Poken uit voor het beste idee, dus: kom maar op!!

PS: ja, ik ben dol op Guerrilla marketing, zie hier een voorbeeld van wat ik bedoel.

Graag voor 26 augustus reageren, dan ben ik weer terug ;))

23 dingen van weleer: #13 het lavet

2009-08-06T21:57:00.007+02:00

Weet u nog vanaf wanneer wij onszelf in ons eigen huis zijn gaan badderen en douchen? En hoe vaak? Mijn moeder vertelde nog weleens verhalen over een badhuis met heel strenge regels. O wee als je er te lang in bleef, ijskoud water kreeg je dan over je heen. Mijn eigen vroegste herinnering is het lavet, waar ik 1 keer per week van top tot teen in gewassen werd. Maar ik was het kleintje, eigenlijk kan ik me niet voorstellen dat mijn ouders daar ook in gingen. Ik weet het gewoon niet.

Het was een ronde granieten soort gootsteen maar dan zo groot als een zinken teil. Deze was op stahoogte voor de vader of moeder gemaakt zodat kinderen er gemakkelijk in gewassen konden worden. Naast de "kuip" kon je staan om afgedroogd te worden. Nu weet ik wel dat daarvoor mensen in een zinken teil gewassen werden, maar dat was dus voor mijn tijd. Vul maar aan als je dat nog weet.

Het water kwam uit de geiser waarvan ik niet meer weet of die nu daar, of in de keuken hing. Ik kan me niet voorstellen dat we er twee hadden. Ook hier zijn verhalen van een ouder huis, waar boven gewoond werd terwijl het water beneden gehaald moest worden door mijn moeder. Telkens twee trappen op en af, pffff. Dit huis was dus een hele verbetering, we hebben er acht jaar gewoond.

Nee, dan ons laatste huis. Dat zat vol met luxe op dit gebied: een groot ligbad en een boiler op zolder die ons hele huis voorzag van warm water (op meerdere kamers waren wastafels). Hoe die boiler werkte was trouwens simpel: als het bad was volgelopen was het warme water gewoon op en moest je een uur wachten. Ik ging dan ook meestal als eerste in bad ;))

23 dingen van weleer: #12 de kwikthermometer

2009-08-05T21:27:00.008+02:00

Dit is wel een oudje die -als het goed is, je weet maar nooit- niet meer gebruikt wordt maar waaraan ik best nare herinneringen over heb gehouden. Als kind had ik nogal vaak oorontsteking en dat werd meestal bevestigd omdat ik koorts had. Ik had dus al flink pijn in mijn oor (als je echt oorontsteking hebt dan schreeuw je wel van de pijn, werd mij dan voorgehouden), ik schreeuwde dus van de pijn maar dan moest toch die thermometer tevoorschijn komen. Nee, niet dat vreselijke ding en niet daarin alstublieft! En hoelang moest dat ook alweer? Minimaal drie lange minuten. En niemand, niemand die mij ooit vertelde dat dat ding ook onder je tong of zelfs onder je arm kon. Totdat ik dat op TV zag gebeuren maar dat hielp niets. Nee, bij mij kon dat niet want onder je tong was geen betrouwbare plek om temperatuur op te meten. Over betrouwbare informatie gesproken!

Wanneer eenmaal bevestigd was dat ik oorontsteking had, volgde het oor doorprikken. Op weg naar het ziekenhuis met een kloppend oor. De KNO arts die eerst verdoofde met een of ander blauw goedje dat verschrikkelijk prikte in je oor. Daarna wachten tot het ingewerkt was, en dan veel te snel het doorprikken zelf dat ik toch echt altijd heel erg precies voelde (én hoorde). Tot slot het ritje terug naar huis waar ik met mijn zieke oor vol watten op een kussen moest liggen tot het over was. Zielig he. Maar daar ging het niet over.

Ik heb het ding ook een keer laten vallen. Dat is trouwens de reden dat de kwikthermometer niet meer gebruikt mag worden: daar kan hij niet tegen en kwik is giftig. De glassplinters waren te overzien maar het kwik rolde in tientallen kleine druppeltjes over de badkamervloer. Best wel geinig eigenlijk. Ik herinner me dat ik er een tijdje mee gespeeld en geëxperimenteerd heb. Als je die balletjes naar elkaar toe rolt wordt het een grote bal, maar als je het wilt pakken splitst het zich weer. Wist ik veel dat dat een gevaarlijk giftig goedje was. Volgens mij heb ik het uiteindelijk, samen met het gebroken glas, gewoon in de prullenbak gegooid.. niks aan overgehouden hoor.

De opvolger van de kwikthermometer was zo'n zelfde ding qua vorm (daar zie je aan dat mensen altijd uitgaan van een bestaande vorm bij vernieuwing) maar dan op batterijen met een digitaal displaytje. Ook deze kon op de ongemakkelijk plek maar dat deed ik natuurlijk nooit. Misschien daardoor dat men is gaan zoeken naar een meer eenvoudiger en betrouwbaardere methode om de lichaamstemperatuur op te meten: in het oor! Met een geniaal apparaatje meet je nu de temperatuur in 2 seconden op. Of wat dacht je van een babyspeen met ingebouwde thermometer? Gewoon effe lekker laten sabbelen en je leest de temperatuur aan de voorkant af, serieus waar!

Voor kinderen met oorontsteking lijkt me de oorthermometer echt dé methode: waar zit de pijn? in het oor! Even meten, heb je koorts? Ja ik zie het, jij hebt oorontsteking! Veel kindvriendelijker en logischer te begrijpen voor kinderen. En het allermooist is dat tegenwoordig het doorprikken ook niet meer hoeft, deze kwaal gaat namelijk vanzelf over, nou ja!

23 dingen van weleer: #11 de droogmolen

2009-07-30T21:55:00.003+02:00

Heel eerlijk gezegd, wij hadden niet zo'n ding. Wij hadden gewone waslijnen in de tuin, recht-toe-recht-aan. Maar buren van ons hadden zo'n molen die je rond kon draaien en waar veel meer was op kon dan aan rechte lijnen. Je moest het wel met beleid ophangen want een laken paste niet aan de binnenste lijnen. Die waren veel korter dan de buitenste. En als de was droog was werd die molen in elkaar geklapt en opgeborgen tot de volgende was. Soms mochten we er een tent mee bouwen, dat was wel een leuk extraatje aan dat ding. Maar als we met de tent gingen draaien mocht het meestal niet meer, dan moesten we alles weer afbreken.

Voordat de was opgehangen werd ging die in de centrifuge. Dat was zo'n simpel apparaat, was erin en draaien maar. aan de voorkant kwam er dan water uit waar dus wel een emmertje onder moest staan. Intrigerend was het om hem te zien draaien, daarvoor moest je hem uitzetten en dan snel de deksel opendoen. Maar ik was wel gewaarschuwd dat je er niet in mocht met je hand of zo.

Mijn moeder vertelde vroeger nog weleens dat ze in het begin alles met de hand moest wassen, op zo'n wasbord. Vreselijk lijkt me dat. Ik ben blij dat ik zelf niet in die tijd geboren ben. Uiteraard kwam er wel een wasmachine in huis en in latere versies ook met ingebouwde centrifuge. Het waren altijd voorladers. Een bovenlader hebben wij nooit gehad.

Nog later was er de droger, die was natuurlijk ideaal. Geen was meer ophangen en alles werd heerlijk zacht. Toen ik op mezelf ging wonen was dat dan ook het eerste dat ik erg miste en vrij snel bij elkaar had gespaard, na de wasmachine zelf, uiteraard.

23 dingen van weleer: #10 de lettertang

2009-07-29T16:01:00.006+02:00

Dat was zo'n tang met een handvat en een ronde schijf met alle cijfers, letters en tekens erop. Er ging een (meestal) blauwe opgerolde strip in. Door te draaien aan de schijf koos je een letter, je drukte dan het handvat in en de letter werd letterlijk in de blauwe strip geperst. Ik heb jarenlang met een lunchboxje met mijn naam op zo'n stripje rondgelopen. Dit spul was ijzersterk en zelfs vaatwasmachinebestendig!

Op zeker moment werden er cursussen "etaleren" gegeven. Ik weet niet meer precies wanneer dat was maar ik weet wel dat ik toen net WP 5.1 had ontdekt. Wij leerden op de cursus oa hoe we met sjablonen een poster konden maken. Het waren metalen sjablonen waar je eerst met een potlood, en daarna met een stift de letters mee maakte. Aangezien ik net een paar avonden had zitten stoeien met lettertypes in verschillende groottes op de computer weigerde ik tijdens de cursus om hieraan mee te werken, maar de cursusleiding geloofde niet dat we met de computer net zulke mooie (laat staan mooiere) letters zouden kunnen maken...

En dan had je nog die vellen met wrijfletters erop. Hele dozen vol! Hier waren wel meer lettertypes op afgedrukt en ook verschillende groottes van letters en cijfers. Maar de pest was, dat altijd dezelfde letters als eerste op waren en dan moest je weer een nieuw vel aanbreken. De letters die overbleven, ja, dat kun je wel raden: dat zijn de minst versleten letters op je toetsenbord.

10 tips van een jongere

2009-07-27T22:49:00.004+02:00

Volgens mijn dochter is het helemaal niet zo moeilijk om het jongeren een beetje naar de zin te maken in de bibliotheek. Ze was zelfs bereid om daar 10 gouden tips voor op te schrijven:

1. Let niet teveel op jongeren en laat ze hun gang gaan
2. Varieer de klusjes anders wordt het saai en gaan we langzamer werken
3. Laat jongeren ook eens mensen helpen of zoiets
4. Behandel de jongeren als gelijke en niet als ondergeschikte
5. Niet de politieagent uithangen maar ga eens met de jongeren zelf om de tafel zitten
6. Betrek de jongeren bij bepaalde zaken
7. Wij willen wel afspraken nakomen maar motiveer ons dan door bijvoorbeeld een prettige werksfeer te creëren om op tijd te komen
8. We komen wel afspraken na maar misschien op een andere, creatievere manier dan dat men zou willen
9. Stap eens van het traditionele af en doe onderzoek naar ideeën bijv. onder de jongeren
10. Luister als een collega naar elkaar en doe er wat mee

Let wel: hier spreekt een ervaringsdeskundige die al bijna 2 jaar als opruimhulp in de plaatselijke bibliotheek werkzaam is.

Misschien spreken de tips niet helemaal aan?
Misschien zie je wat verdubbeling?
Misschien begrijp je niet helemaal wat hier bedoeld wordt?

Maar misschien is het best een goed idee om je eens iets meer te verdiepen in de jongeren in jouw bibliotheek.

Afgelopen schooljaar hebben we in Zwolle gewerkt met 10 jongeren die hun maatschappelijke stage in de bibliotheek uitvoerden. Ondanks dat we ze een vrij in te vullen programma meegaven bleek dat ze toch liever met afgebakende opdrachten wilden werken. Uiteindelijk was er een soort rooster waarop ze zelf invulden welke taken ze wilden doen. De taken varieerden van helpen bij activiteiten, flyeren in de stad tot, jawel, boeken opruimen. Ik heb het gevoel dat de jongeren het naar de zin hebben gehad.

Op dag 1 hebben we ze een smoelenboek laten maken zodat iedereen hun gezichten kon leren kennen. Er was een vast bibliotheek-contactpersoon per klus. De meeste klussen werden in tweetallen of meer uitgevoerd. Een aantal keren kwamen we allemaal bij elkaar in een soort redactievergadering en dan bespraken we wat wel en ook wat niet goed ging.

In totaal hebben we de plannen drie keer bijgesteld. Tijdens de redactievergaderingen bleek vooral ook dat de jongeren een heel traditioneel beeld hadden van de bibliotheek en ik heb niet de illusie dat dat aan het eind van de rit erg veranderd is. Toch gaan we niet stoppen met werken met jongeren in de bibliotheek. Integendeel, want als we iets nodig hebben dan zijn het wel jonge, gemotiveerde mensen die in een bibliotheek willen werken!!

Volgend schooljaar gaan we het dan ook heel anders aanpakken: wij krijgen per school een aantal jongeren die in een week tijd alle stage uren gaan draaien. Daardoor kunnen we een echt leuke opdracht uitzetten die aan het eind van die week een resultaat op moet leveren. Later blog ik meer daarover.

En ook vanwege de nieuwe projecten bij Bibliotheek Zwolle (Biebsearch en de combinatiefunctionaris brede scholen) zijn er nieuwe, jonge mensen ons team komen versterken in de afgelopen tijd. Dit zijn natuurlijk geen opruimhulpen en ook ietsje ouder dan dat, maar man, wat is het inspirerend om met jonge mensen te mogen werken! Sinds kort word ik op de hoogte gehouden van de thema’s bij South Park (soms over mediawijsheid!) en krijg ik uitgewerkte plannen terug op elk ideetje dat ik opper, geweldig! Ook over deze ervaringen blog ik regelmatig.

En dan waren er nog de voorlezers van het ROC, het afgelopen schooljaar. Elke woensdagmiddag 16 voorlezers op 4 verschillende vestigingen regelen, ik geef het je te doen. Soms ging alles helemaal goed, en soms ging alles helemaal fout. Dat laatste kwam dan vooral doordat afspraken niet in de agenda's waren genoteerd. Maar we gaan wel door, volgend schooljaar starten we opnieuw met deze activiteit, het liefst geheel gerund door de jongeren zelf. We zullen zien..

Jongeren die serieus worden genomen zijn bereid en zeker capabel tot veel. Probeer eens met hún ogen naar de bibliotheek en collega’s te kijken, en als dat niet (meer) lukt, vraag ze dan eens om daarbij te helpen. Doen ze graag, weet ik zeker!

23 dingen van weleer: #9 de raket

2009-07-21T21:54:00.001+02:00

Dat was toch niet te bevatten, zo'n toeter die de lucht in vloog, een rondje om de maan draaide en een paar poppetjes die rond een Amerikaanse vlag de moonwalk deden. Deze dagen is er veel over te zien en te lezen, en ik herinner me er ook nog wel iets van, die stickers bijvoorbeeld. Ik had er een paar op de binnenkant van een kastje geplakt en keek daar heel vaak naar. Op het moment supreme lag ik trouwens te slapen, ik was te klein om zo lang op te kunnen blijven...

Maar wat hebben we nu allemaal te danken aan de tripjes naar de maan? De magnetron, Tefal, pakjes-en-zakjes voedsel? Veel verder kwam ik niet maar gelukkig is dat allemaal op te zoeken ;)), deze kende ik nog niet:

De draadloze boormachine
Nike air
De draadloze koptelefoon

Maar geen Tefal, dat blijkt een fabeltje, en de magnetron wordt niet genoemd in het dossier van de NOS dat ik hiervoor als bron gebruikte.

23 dingen van weleer: #8 de transistor radio

2009-07-20T11:50:00.001+02:00

Muziek bij je hebben is begonnen met de transistor radio, zag ik staan op wikipedia. Die had ik net ook al zelf bedacht, omdat ik #8 eigenlijk "de walkman" wilde noemen. Maar die hadden wij vroeger nog niet. Wij hadden een transistor radio en die ging overal mee naar toe: naar het zwembad, in de caravan en in de tuin. Er zaten vier van die enorme batterijen in die veel te snel leeg waren. De antenne was ergens halverwege afgebroken maar het apparaat ging wel heel lang mee. Eigenlijk veel langer dan een walkman. Hier stopte je cassettebandjes in en die moest je dan halverwege omdraaien. Erg draagbaar, zoals tegenwoordig elke mobiele telefoon, waren de walkman's nog niet. Ook hier zaten een stuk of vier, weliswaar kleinere, maar toch best zware batterijen in. Later werd het een CD apparaat en daar moest je dan weer stil mee blijven zitten, anders klonk het nergens naar. Wat een gedoe eigenlijk, ik zou er nu niet meer mee rond gaan lopen.

23 dingen van weleer: #7 de personal computer

2009-07-16T20:11:00.007+02:00

Door mijn nieuwe collega Elin werd ik vandaag ongemerkt gewezen op de 'echte' 23 dingen van weleer: Ilse, ICQ, Startpagina, Windows 3.11, zeg maar van die dingen uit de begintijd. Dat heeft me wel even aan het denken gezet want hier kan ik wel een paar 'dingen van weleer' mee vooruit, maar laat ik dan wel bij het begin beginnen,,,

Ik weet nog heel goed dat wij thuis erg twijfelden: nemen we een personal computer of een CD-I speler in huis? Een computer leek in die tijd toch meer iets dat je op kantoor goed kon gebruiken terwijl een CD-I meer voor de fun ingrediënten bevatte: muziek, films, spellen, foto's, en allemaal op je TV, dat trok het thuisfront net iets meer aan. Totdat we vanuit het werk een dagje in Oss gingen kijken, want daar werkte Jan de Waal die al veel met computers deed. Jan liet ons een CD-ROM voor kinderen zien en ik was meteen verkocht. Het was er een uit de serie Living Books: Tortoise and the Hare. Ik wist niet wat ik zag: mooie kleuren, bewegend beeld, grappige animaties en je kon zelf meespelen, geweldig!

Thuisgekomen kostte het niet veel moeite om te overtuigen dat dit apparaat veel meer mogelijkheden in zich had dan een CD-I speler. Ik geloof dat we een paar dagen later onze eerste computer in huis hadden... Het koste meer moeite om aan die leuke CD-ROM te komen, maar ook die hadden we uiteindelijk te pakken. Onze dochter, toen een jaar of twee, vond het prachtig en wij verbaasden ons erover dat zij zo snel en gemakkelijk met de computer -lees: de muis- om kon gaan. Ik geloof dat we een voor een de hele serie hebben gekocht, zó leuk waren ze.

23 dingen van weleer: #6 levende poppen

2009-07-15T16:18:00.007+02:00

Ik had een poppetje met een sleutelgat in de rug, en een sleutel om hem op te draaien. Niet te strak, want dan draaide je 'm stuk. Sleutel eruit, poppetje op tafel zetten en hij begon rondjes te dansen tot ie uitgedraaid was.
Ik had een pop die "Mama" zei als ik 'm eerst op de buik, even wachten, en dan op de rug legde. Of eigenlijk was het meer "Mamaaaaa" op een zeurderige toon. En ik had een loop-pop, zo groot dat ik hem bijna aan de hand mee kon nemen. Deze poppen hadden geen batterijen. Wel trucjes, waardoor ik ze die dingen kon laten doen.

Mijn dochter had daarnet haar Furby uit het stof getrokken (de grote zomer opruiming is aan de gang op haar kamer..). En hoewel ik altijd een hekel aan batterijenspeelgoed heb gehad, toch wel grappig om te zien hoe deze 'pop' ook allerlei trucjes had die mijn dochter (inmiddels bijna 17) nog allemaal feilloos wist te activeren. "Oh, ikke bang" en "Mama, help me" klinkt het als de Furby op zijn kop hangt. Oja, gezellig, al die stemmetjes erbij in huis :-/

Straks komt de Tamagotchi ook nog boven water,,, ik dacht dat die dood was maar niets blijkt minder waar, op het filmpje de geschiedenis van dit wonderbaarlijk huisdiertje..

23 dingen van weleer: #5 de telefoon

2009-07-14T20:33:00.005+02:00

Altijd wanneer mijn vader thuiskwam vroeg hij als eerste "Is er nog post?" en als tweede "Is er nog gebeld?" Wanneer ik dan vergeten was om precies op te schrijven wie er gebeld had dan was hij echt niet blij. Je liet het daarom wel uit je hoofd om niet precies op te schrijven wie het was geweest. Toch gebeurde het ook weleens dat hij zelf te laat bij de telefoon was, dat iemand alweer had opgehangen. Dan belde hij echt iedereen op om te checken wie het was geweest. Zelf belde hij niet zo snel iemand op. Alleen als het echt nodig was of wanneer hij alleen thuis was. Dan belde hij op om te vragen waar mijn moeder was en hoe laat ze thuis kwam. Mijn vader heeft de opmars van de mobiele telefoon niet meer meegemaakt en dat is misschien maar goed ook.

We hadden eerst zo'n grijs toestel met een draaischijf en een klein wit knopje rechtsonder. Dat knopje deed niks. Ik heb dat uitvoerig getest. Later kregen we een toestel met drukknopjes, met links en rechtsonder een sterretje en een hekje. Die deden ook niks. Het oude toestel met de draaischijf verhuisde naar boven als tweede toestel. Door middel van een ingewikkeld gangenstelsel was een draad naar boven geleid voor de ontvangst. Niks niet draadloos.
Als je dan even privé wilde bellen ging je naar boven, maar lang mocht dat niet, want elke tik kostte een kwartje en soms moest ik dat terugbetalen. Ik had twee vriendinnen, zussen, die een telefoon op hun eigen kamer hadden en zoveel mochten bellen als ze wilden. Dat was wel iets om jaloers op te zijn.

Onlangs kocht ik voor mijn moeder een nieuwe telefoon. Een draadloos toestel dat er lekker simpel uit ziet maar waar bij nader inzien veel te veel functies op zitten voor een ouder iemand. Natuurlijk is het best handig om een ingebouwd telefoonboek te hebben en gelukkig kan ze daar ook goed mee overweg maar een ingebouwde wekker blijkt problematischer. Vanuit het menu activeer je al te gemakkelijk de instelling "wekker aanzetten". Deze wekker staat standaard op 0.00 uur. Elke keer als ik nu op bezoek ben bij mijn moeder zegt ze: "de wekker van de telefoon gaat elke nacht om precies 12.00 uur af en ik krijg hem niet uitgezet.." ...

Het hoeft van mij echt niet terug naar de simpelheid van vroeger hoor, maar deze wekker is echt niet handig..

23 dingen van weleer: #4 de verwarmingsketel

2009-07-13T15:22:00.004+02:00

"Ja kind, kijk maar goed wat die meneer allemaal doet, dan kun jij dat later zelf repareren", dat was een vast advies aan mij als er iemand over de vloer kwam voor reparaties of in dit geval, het schoonmaken van de verwarmingsketel. Zo iemand kwam normaal gesproken 1x per jaar over de vloer, maar bij ons volgens mij vaker. Wij waren grootverbruikers met een groot gezin, en van onderhoud had mijn vader nog nooit gehoord. Dus als de verwarming te koud bleef werd er gebeld. Dan bleek altijd dat er veel meer stof in de ketel zat dan 'normaal', dat er altijd water bijgevuld moest worden en ook met de kleur van de waakvlam was altijd iets mis. Ik zat er inderdaad met mijn neus bovenop omdat ik het gewoon mooi vond om te zien hoe zo'n apparaat er van binnen uitzag. Tegelijk wist ik als enige in huis, hoe je de waakvlam weer aan moest krijgen als die weer eens was uitgegaan. Zo kon ik op mijn manier als kleintje af en toe ook eens de held uithangen.
Een kachel hadden wij in ons oude huis, maar daar weet ik me niet zoveel van te herinneren. Er was zelfs een kolenkit naast de voordeur maar ik heb daar de kolen nooit in zien liggen. Iemand anders daar ervaring mee?

23 dingen van weleer: #3 de sapcentrifuge

2009-07-12T14:54:00.004+02:00

Op aanraden van een tante kocht mijn moeder een sapcentrifuge. Ik denk dat het ongeveer in 1980 was. Mijn tante had er ook allerlei handige tips en bijzondere variatie van sapjes bij: bieten-wortelsap, om maar eens iets te noemen. Het apparaat bestond uit een aantal onderdelen die uiteraard goed op elkaar aan moesten sluiten alvorens de aan-knop kon worden aangezet. Tot zover geen probleem. De wortelen en bieten werden er in stukken in gedaan en draaien maar. Je moest er wel bij blijven staan want door het gewicht danste het ding weleens van het aanrecht.
De reden voor al dit gezonds was natuurlijk dat er afgeslankt moest worden. Nou, ik denk dat het twee, misschien drie weken geduurd heeft voordat dit apparaat voor lange tijd achter gesloten deurtjes verdween. Behalve de smerige smaak van ongekookte biet-met-wortel die eruit kwam bleef er in het apparaat paars met oranje pulp achter in een héél fijnmazig ronde zeef die je er bijna niet meer uit kreeg. Dus terwijl het gezonde drankje allang met de neus dicht opgedronken was, stond je nog een half uur alles uit elkaar te halen, af te wassen en weer in elkaar te passen voor de volgende ronde. Dat is een foute beloning voor iets dat toch al niet lekker smaakt, exit sapcentrifuge.
Ik begrijp dat ze nog steeds bestaan en dat er tegenwoordig een DVD bij zit met iemand zoals mijn tante erop die je vertelt wat voor geweldig apparaat dit is. Bezint eer ge begint, zou ik zeggen...

23 dingen van weleer: #2 de platenspeler

2009-07-11T20:31:00.004+02:00

Wij hadden diverse platenspelers in huis: van die opdraai apparaten, sommige draagbaar (hoewel loodzwaar!) en zelfs een ingebouwd in een hoog meubel die later was omgebouwd naar een elektrische versie. Die hoefde je dan niet meer op te draaien maar stekker erin en het draaien ging vanzelf. Hoge eikenhouten kast, deurtjes van voren waar de muziek uitkwam en ook opbergruimte voor de platen. Die waren nog van bakeliet. Er zat ook zo'n blikje met naalden bij, die verwisselden we weleens maar veel beter werd het geluid daar niet van.
Op zeker moment kregen wij een tuner-versterker met pick-up, en daar draaiden we modernere platen mee. Ik weet nog wel dat je de naald zelf op de plaat moest zetten en dat daar in latere versies een volautomatische arm op zat die helemaal vanzelf, precies op de goeie plek de naald liet zakken, hoe geavanceerd! En wat te denken van een wisselaar, waar je de plaatjes gewoon op elkaar stapelde? Bij de singeltjes moest je zo'n rondje in het midden leggen, had dat ding eigenlijk een naam?
Zelf kreeg ik op mijn 12e verjaardag mijn eerste "stereo installatie". Het was een groot en breed apparaat met pick-up, radio en cassetterecorder naast elkaar ineen! Ik kon nu rechtstreeks van de radio op cassette opnemen, wow! Dat daar heel vaak een DJ doorheen zat te ouwehoeren was dan wel irritant, maar daardoor kocht je het plaatje dan weer eerder. Achteraf gezien was dat misschien wel de truc tegen het kopiëren ;))

Hoe je de platen diende te behandelen leerde ik pas op latere leeftijd. Bij ons thuis pakte iedereen ze gewoon met de vingers aan en ze kwamen ook nog weleens in foute hoezen terecht. Zo heb ik al jaren een hoes van "the guys en dolls" met een bakelieten plaat van Harry Belafonte erin op mijn kamer staan. Vol krassen en zelfs een klein barstje, maar heel af en toe draai ik er nog wat van. Harry blijkt toch houdbaarder dan de Guys..

Ach ja, de charme van het vinyl kun je op deze gouwe ouwe "uit mijn tijd" ook nog eens goed horen

23 dingen van weleer: #1 de afstandsbediening

2009-07-10T15:15:00.007+02:00

Was er in vroeger tijden een 23dingen cursus geweest, waar zou die dan over gegaan zijn? Niet over computerzaken maar in huis en tuin, kantoren en winkels was toch wel degelijk technische vooruitgang te bespeuren dacht ik zo.

En ik heb ze gevonden: 23 knoppencursussen waar onze ouders zich over hebben moeten buigen. Waarvan zij misschien ook dachten "waarom moet ik dit leren?" Waarvan vaststaat dat er een heleboel knoppen nooit gebruikt zijn en de gebruiksaanwijzing een heleboel overbodige informatie bevatte. Ik zet ze de komende tijd op een rijtje en doe meteen een oproep: welk ding mag niet ontbreken volgens jou?

#1
de afstandsbediening

Wat ik er nog van weet, is dat het een bruin kastje was met grote donkerbruine knoppen van 1 t/m 9(?) erop. Een aan/uit knop en volumeknopjes. Volgens mij zaten er van die grote zware batterijen in. Was er nog meer? Wie het weet mag het zeggen.
Of er een gebruiksaanwijzing bij zat weet ik niet eens, zo moeilijk was het natuurlijk niet om te bedenken waar die paar knoppen voor dienden. In elk geval was mijn vader niet het type om die dingen te lezen, hij zapte er de meeste tijd vrolijk op los. Dat heette toen trouwens nog gewoon knipperen met de knipper. Als mijn vader niet thuis was hadden wij meestal de grootste ruzie over het 'beheer' van het gekke ding. Wat een macht als je de afstandsbediening mag hebben...

Happy hAPPy: Educate

2009-07-09T22:13:00.009+02:00

Een iPhone app waar je blij van wordt is Educate. Dit is een ELO in het klein, maar met mogelijkheden naar groot, als je het mij vraagt. Het meest bijzondere vind ik dat het een ingevulde ELO is. Hierdoor zie je meteen wat de mogelijkheden allemaal zijn en je kunt het meteen op je eigen manier aanpassen. Dit geldt bijvoorbeeld voor de weekplanner die per dag 6 periodes bevat. Zo is er ook een tracker waar je heel eenvoudig bijhoudt wie wel en wie niet aanwezig waren.

Maar het mooist vind ik de strategien die meegeleverd worden en met heldere uitleg direct toepasbaar zijn in de lessen. Ze zijn uitgesplitst in denk-strategien en samenwerk-strategien. Dit is puur meegeleverde content en dat voor € 5,49.

Je eigen lessen arrangeren doe je via Moodle:
Post content to your Moodle learning space, anytime, anywhere. Also, access critical tools such as a voice recorder for anecdotal notes, a camera that allows you to tag images and a stopwatch for time-critical tasks.

Check het filmpje, daar krijg je meteen even een iPhone bij

Leid me de weg

2009-07-06T23:09:00.009+02:00

Had ik een tijdje geleden nog de overtuiging dat er een God bestaat, door het lezen van Godverdomse dagen op een godverdomse bol ben ik totaal in verwarring gebracht.Tsja, als het zo zit met die mensheid, laat maar zitten dan die godsformule.

Tijdens het lezen van dit boek bedacht ik me dat ik het nog beter zou snappen als ik de luisterversie erbij op zou zetten. Dat bracht me dan weer op het idee dat wanneer er een NFC chip in het boek zou zitten, ik die zou kunnen scannen met mijn iPhone en direct naar de site geleid zou kunnen worden waar het boek wordt voorgelezen. Dat zou via mijn iPhone kunnen, maar ook via de computer en zou ik dan meteen meer info kunnen krijgen over -nee, niet over de auteur- over de verwijzingen in het boek.

Ik wilde dus eigenlijk wel multitasken maar dan wel over een en hetzelfde ding, namelijk het verhaal in het boek. Dan hoef ik mijn aandacht niet te verdelen en concentreer ik me precies op hetgeen waar ik mee bezig ben: lezen. Is dat wel multitasken? Of is dat een soort tegenovergestelde? Maar wat is het tegenovergestelde van multitasken???

Ik kom er niet uit, maar feit is wel dat ik nu uitgelezen ben en het moment voorbij is om te willen weten wat op sommige momenten in het boek nou bedoeld werd. Dat wilde ik op dat moment lezen, nu hoeft het niet meer, het is te laat.

Dokter Google of, de Google dokter

2009-07-05T20:27:00.006+02:00

Niet handig om net voor vakantietijd ziek te worden, alle doktoren hebben dan hun vervangers ingeschakeld. Of in mijn geval: de co-assistent van de vervanger van de vervangende huisarts. Oftewel, een student geneeskunde. Ik weet niet uit welk jaar maar op het moment dat zo iemand aan het Googelen slaat waar ik bij zit gaan er wel wat alarmbellen rinkelen.

Ik kon het natuurlijk niet laten om daar een opmerking over te maken, helemaal toen ik ook nog Wikipedia in beeld zag verschijnen. "Is er niet een speciaal bestand waar jullie als huisartsen je informatie vandaan haalt?" vroeg ik haar. En jawel, dat is er, je hoeft er niet eens voor in te loggen, en guess what, de snelste weg om er te komen is via Google, volgens deze student. Blijkbaar voldoet de zoekmachine van de artsensite niet zo goed als Google en het resultaat van de artsensite wordt tussen de eerste tien resultaten getoond, gelukkig maar. Je hoeft daarvoor alleen maar te weten welk trefwoord je in moet toetsen, en je moet je ook niet af laten leiden als er een Wikipedia artikel omhoog komt, hm.

Het ligt natuurlijk wel voor de hand dat ook huisartsen allerlei richtlijnen moeten volgen, maar ik vond het toch verrassend om te zien hoe dat voor ze is klaar gezet. Het ziet er wel betrouwbaar uit, in elk geval ;))
Vroeger had ik zo'n boekje: "Wat doe ik? Ga ik naar de huisarts?" met richtlijnen wanneer wel en wanneer niet de huisarts lastig te vallen. Nu heb ik deze website, waar ik alvast na kan kijken wat de huisarts te doen staat als ik mij meld met klachten. Ach, zo'n student een beetje op weg helpen, moet kunnen toch?

Ziek van een boek?

2009-07-03T16:43:00.005+02:00

De reden dat ik vier weken geleden ziek werd weet ik op dat moment aan het bibliotheekboek "Het parfum", dat mijn dochter uit de plaatselijke bieb had meegebracht en dat ik net de avond ervoor was begonnen te lezen. Het boek dateert uit de tachtiger jaren en zo zag het er ook uit. Meteen op de eerste bladzijde word je meegenomen naar een tijd waarin alles anders rook, zeg maar stonk, en voor iemand met een beetje smetvrees zoals ik, was dat reden genoeg om even te stoppen met lezen. De volgende dag was alles anders, lag ik ineens in het ziekenhuis en men vermoedde dat ik ergens een griepinfectie had opgelopen. Inmiddels weet ik dat dat niet het geval was, maar ik moest meteen aan dit boek denken, met de weerzinwekkende zinnen over stank erin en dat met vieze en sterk vergeelde bladzijden bij mij thuis op de bank lag. Dit smerige, met griepvirussen mij ziek makende boek moest onmiddellijk teruggebracht naar de bibliotheek!

Vandaag was ik na lange tijd even in de bieb toen het tot mij doordrong: een geleend boek moet de uitstraling van een nieuw boek hebben, wil ik het ooit nog meenemen! Ineens stond het mij tegen om de biebboeken zelfs maar aan te raken. Op zijn minst wilde ik weten wie het voor mij heeft aangeraakt en dat kan natuurlijk niet. Het boek dat ik wilde hebben zag er te vies uit. Weliswaar niet aan de binnenkant, maar bovenop zat een vieze vlek, zo iets als een uitgesmeerd hapje baby-eten. Niet een grote vlek, maar doordat het nogal laag stond, keek ik er bovenop, bah. Laat maar, dacht ik, en liet het staan. Het andere boek dat ik mee wilde nemen was een net nieuw exemplaar, dat misschien nog niet één keer was uitgeleend. Ik heb het erop gewaagd.

In de boekhandel naast de bibliotheek heb ik vervolgens het andere boek gekocht, want, ja, ik wil het wel lezen... En nu vraag ik mij dus af of dat de reden is dat mensen niet in de bibliotheek komen? Dat ze denken dat het er vies is? Of dat er ziektes worden verspreid door bibliotheekboeken? Zou best kunnen, toch?

Dan is dus de vraag: hoe houden wij onze boeken schoon en hoe garanderen wij een smetloze leesexperience? Niet door deze tip lijkt me, maar iemand een idee?

Arnhemse Blogkermis

2009-06-08T10:58:00.003+02:00

De Blogkermis gaat van Zwolle naar Arnhem, hoe kan het ook anders ;))

Aan Romke de eer! Hou deze blog in de gaten en reageer!

Succes Romke!

Canon van het gamen

2009-06-04T22:53:00.005+02:00

Wat een goed bericht zeg, we mogen weer games uitlenen! En ff doorklikken en je hebt meteen al een lijst te pakken met toptitels. Toptitels? Wat, eeh he !? Oh, is dit een Canon? Gaan we dit nu allemaal massaal aanschaffen? Is er ook een Long tail van games eigenlijk? Waarom moet je na de 16de een euro extra betalen voor deze lijst? Hoe weet Bol.com straks dat een bibliotheekklant die game een keer heeft geleend? Ja, wat doet Bol.com straks met onze klanten?

Getverrr wat een vragen,,, maar ik ben er blij mee hoor! Want in Zwolle gaan we al die nieuwe klanten lekker verwennen met games!!

I'm not dead!

2009-06-03T22:21:00.007+02:00

Afgelopen november werkte ik 25 jaar in het bibliotheekvak, en was ik net weer terug in de bibliotheek. Nu ik alweer een jaar in Zwolle werk, constateer ik dat ik het leuker dan ooit vind om in deze bibliotheek te werken. Dat heeft uiteraard alles te maken met het leuke, innovatieve werk dat ik doe, maar nog veel meer met de mensen met wie ik dat mag doen. Want het team jeugd & educatie is een bijzonder team, dat bestaat uit enthousiaste mensen die duidelijk "gaan" voor hun bibliotheek. Het zijn ook vooral jonge mensen, en vanwege de succesvolle projecten Biebsearch en Brede school, komen er nog meer jonge mensen bij.

Net zoals in veel andere bibliotheken zijn er behalve deze jonge mensen, ook veel mensen die al heel lang in de bibliotheek werken. Soms op dezelfde afdeling, en soms op wisselende plekken. Zij kennen de geschiedenis van de bibliotheek goed en dat levert vaak leuke verhalen op.

Nu hebben wij in Zwolle een scholingsplan dat voor iedereen geldt en dat gericht is op de uitvoering van het beleidsplan. Als voorbeeld: we kunnen in het beleidsplan wel stellen dat we met mediawijsheid aan de slag gaan maar dan moet iedereen wel weten wat die term inhoudt. De uitvoering van het scholingsplan wordt bepaald door de mensen zelf, die "aan de slag" gaan met een zelf gekozen onderwerp en daar zelf bij bepalen wat erover geleerd moet worden. Zo kan het dus zijn dat de nieuwe jongere mensen minder weten van het inhoudelijke bibliotheekvak, maar juist weer meer weten van bijvoorbeeld mediawijsheid. De kunst is om deze mensen bij elkaar te krijgen en ervoor te zorgen dat zij elkaar inspireren en dat zij van elkaar leren.

Wat nu weer helpt bij dat leren is om inzicht te krijgen in je eigen leerstijl en die van anderen. Ook daar hebben wij uitleg bij gehad en zijn we door de nodige zelftesten veel wijzer geworden. Probeer zelf deze test maar eens uit en lees vooral de uitleg even. Ben je een denker, een doener, een dromer of een beslisser?

Tot nu toe zijn er een aantal wiki's waar iedereen zijn ideeën kwijt kan en waar door alle generaties heen men elkaar vooral inspireert en enthousiasmeert. Al met al denk ik dat tegen de tijd van de grote uitstroom veel van de 'oude' kennis in Zwolle is overgedragen op de nieuwe groep bibliotheekmedewerkers die daar met hun 'nieuwe' kennis een mooie mix van kunnen maken. Over een Phoenix gesproken...

Blogkermis: iedereen uitstappen, of niet?

2009-04-19T23:09:00.014+02:00

Inderdaad stelde ik 5 vragen, waarvan de laatste de absolute hamvraag was. Is er een next level?
Nog steeds in de achtbaan schiet ik jullie even de laatste twee korte bochten door:

∧∧Het huidige level zie ik als web 2.0 anno nu waar veelal op dezelfde platforms dezelfde professionals vaak dezelfde discussies met elkaar voeren vanuit hun eigen (lokale) perspectief

∧∧Met next level bedoel ik de verbintenis van web 2.0 met het merk bibliotheek en de verbondenheid van bibliotheekprofessionals met elkaar waar gewerkt wordt aan innovatieve dienstverlening voor de klant

Terecht is opgemerkt dat we al in het volgende level zitten, want hier en daar gebeurt al aardig wat richting klanten. En dat is goed, blijkbaar is er ruimte om te pionieren op dit gebied.

Maar er is nog genoeg werk aan de winkel, dat bleek toen ik alle reacties ging sorteren naar eeeh, een soort "wij en zij" mindmap. Wie "wij" en wie "zij" zijn bepaal je zelf. Laat je vooral inspireren door je collega's die de moeite namen om voor ons de weg uit te stippelen. Heel veel dank aan iedereen die gereageerd heeft, ik vond het een zinvolle kermis die mij verder aan het denken heeft gezet en zeker geïnspireerd heeft om er verder mee aan de slag te gaan. En dat gaat met liefde gebeuren!

Naar de mindmap

Palen en perken: Blogkermis

2009-03-13T14:24:00.006+01:00

Aan mij de eer om de volgende blogkermis te verzorgen. Dat moet dan wel vandaag zijn, tegelijk met de kermis in Zwolle. Diepe dalen en hoge bergen, dat is hoe ik web 2.0 ervaar, dus waan je in de rollercoaster en lees het volgende stukje net zo snel als ik het heb opgeschreven. Daarna hoor ik graag je eerste reactie op twitter, zoals wanneer je net uit de achtbaan stapt. Daar kun je het dan bij laten of -jouw keuze- stop er meer tijd in en laat me weten wat je vindt.

Hoe kan het, dat alle bibliotheken inmiddels web 2.0 cursussen hebben gevolgd, web 2.0 toepassingen op hun site hebben gezet, dat bibliothecarissen ineens omnipresent (bedankt Jan) op internet te vinden zijn en dat, als ik op een school kom, men altijd nog denkt dat de bibliotheek er is om boeken uit te lenen en verder niks.

Drieentwintighonderdeenendertig bibliotheek 2.0 leden, hoeveel tijd brengen die gemiddeld door op deze site? Alleen al het vinden van de site, even bekijken en besluiten tot aanmelden kan 5 a 10 minuten tijd kosten. Dat zijn zo'n 5 tot 10 weken fulltime werk- of privétijd en dan is er nog niets gebeurd!

Hoe worden kinderen op scholen, volwassenen in buurtcentra en ouderen in de verzorgingsflats mediawijzer door onze aanwezigheid op web 2.0?

Wat schieten onze klanten er nu eigenlijk mee op dat wij ons suf zitten te bloggen, twitteren, ningen, hyven en ga zo maar door? Hoeveel discussies worden verkeerd opgevat, hoeveel discussies eindigen in niets concreets en hoeveel discussies worden steeds opnieuw gevoerd?

Wordt het tijd om paal en perk te stellen aan web 2.0 of is er een next level?

Je reactie, in Twittermodus (140 karakters), SMSmodus (160) of blogmodus ala Nicole: niet meer dan 500 woorden! plaats de link naar mijn blog en laat mij weten dat je gereageerd hebt. Doe dit alles binnen 5 weken, de deadline is 17 april!

Toelichting op de blogkermis:
Een blogkermis (of blog carnival) is een verzameling postings rond een thema met als doel een aantal bloggers bij elkaar te brengen. Iemand start een onderwerp, en daarop wordt door verschillende bloggers binnen een bepaalde tijd geantwoord in de vorm van een posting. Meestal met link naar die originele oproep, en na verloop van tijd worden de postings verzameld in een overzicht. zie verder Dymphie's, Wilma's en Wowter's wiki

De blogkermis is in aanbouw....

2009-03-08T21:03:00.003+01:00

ff wachten...Pizza!

2009-02-15T22:47:00.004+01:00

In de blogkermis van Astrid gaat het over mediawijsheid en pizza's. Daar ga ik dan toch graag even op in.

Om maar even bij die pizza te blijven: zelfs ik schuif weleens een kant-en-klare pizza in de oven, maar dat wil nog niet zeggen dat ik geen verschil proef. Het verschil tussen echt en nep leerde ik vroeger al in de keuken van mijn moeder.

Blijkbaar wordt er dus een keuze gemaakt afhankelijk van de vraag hoe snel ik wil eten. En hoe lekker dat eten moet zijn, en hoe gezond, zeg maar de kwaliteitscriteria die ik zelf aan mijn pizza geef.

Daarbij baseer ik mij vooral op ervaringsgegevens: de vorige keer dat ik die pizza at, was de baktijd te kort, gebruikte ik te weinig kaas, de bodem was niet lekker, van die dingen. Die ga ik de volgende keer verbeteren.

Ook baseer ik mij op wat ik van anderen gehoord heb: die Domino pizza’s komen koud aan, stond laatst op Twitter dusss…doe mij die maar niet.

En dan is er nog de reclame op TV, via internet, radio, tijdschrift, enz. hoe beter de reclame, hoe eerder ik voor die pizza val, ja toch?

Maarrr

Als ik echt zin heb in een goeie pizza, weet ik dat ik in Italië moet zijn. Of, de op een na goede keuze: dat wordt uit eten bij de betere pizzeria.

Als ik zin heb in experimenteren met deeg, doe ik zelf een poging, maar ik weet hoe moeilijk het is om een goede pizzabodem te maken, want: “pizzabodem vaak kartón.” ...

Als ik zin heb om zelf een goede pizza in elkaar te zetten, concentreer ik mij op de vulling en zoek ik de beste bodem die ik kan vinden via, jawel, een zoekactie op Google. Grote kans dat ik de vulling ook even bij receptenweb meepik.

En staan er bij mij thuis aardig wat boeken van Jamie, waar ook een lekkere pizza uit te halen is.

Kortom, het maakt helemaal niet uit waar je je pizza vandaan haalt of van bakt, als die pizza voor jezelf maar de juiste kwaliteit heeft en je hem in de juiste context kunt plaatsen zodat jij er genoeg baat bij hebt, de gevulde maag is het referentiekader, in dit geval.

Doet mij dit ineens denken aan Peter Mayle’s Mijn Provence. Toch meer een (smaakvol) léésboek waarin de Provençaalse Pissaladière wordt beschreven, ook heel lekker.

Ik zeg: luisteren!

2009-02-11T22:25:00.004+01:00

Als coördinator educatie mag ik op veel gebieden meepraten bij de bibliotheek. Prettige bijkomstigheid is dat er ook geluisterd wordt. Daar groeit je zelfvertrouwen van.

Vanochtend had ik een groep leerlingen van het Meander uitgenodigd in onze mooiste bibliotheek: Stadshagen. Doel was om een schets te maken van de herinrichting van een andere vestiging: Aalanden, die in de school gehuisvest is. De leerlingen was gevraagd om "even bij de bibliotheek te gaan kijken" en kwamen dus vrij onbevangen binnen. Als eerste vroeg ik ze door de bieb te lopen en te onthouden wat opviel. Daar kwam uit dat het zg. "winkelconcept" feilloos door deze jongeren werd opgepikt. De tafels met prettig verleidelijke stapeltjes boeken (en niet alleen de Valentijntafel he) vielen duidelijk in de smaak.
Dat de kasten laag waren, de overzichtelijkheid, de ruimte en ruimteverdeling spraken erg aan. Het feit dat je meteen ziet waar je moet zijn, noem maar op, ze doorzagen het allemaal.

Vervolgens de opdracht, we kozen een jaartal waarin broertjes en zusjes op school zouden zitten: 2014. Hoe ziet jullie bibliotheek er dan uit? Wat moet er in elk geval te vinden zijn? Discussie over het voortbestaan van het boek... de Kindle was bij deze jongeren nog niet in beeld en ook ideeën om te gamen in de bibliotheek of zelfs een LAN party te organiseren moest zichtbaar even landen.

Maar bij de volgende opdracht kwam de creativiteit op gang en ging ieder een eigen tekening maken. Twee tekeningen werden steeds samengevoegd en uiteindelijk bleef een tekening over van een bibliotheek met sfeer, waar gewerkt kan worden, waar boeken en media verleidelijk gepresenteerd worden en waar klasse-avonden gecombineerd kunnen worden met gaming en een mini-bioscoop. De duidelijkste en belangrijkste boodschap die ik meekreeg was: als je iets gaat veranderen, doe het dan goed!

Bij het weggaan vertelden ze me dat ze het erg leuk hadden gevonden en dat ze graag hun ontwerp willen presenteren bij de volgende vergadering met docenten. Dat ze daardoor iets later thuis zullen zijn vonden ze dan ook niet erg. Goed he.

Bibliotheek Zwolle deelt Pokens uit op NOT

2009-01-27T13:26:00.002+01:00

Alle jeugdbibliothecarissen van Bibliotheek Zwolle gaan deze week naar de NOT beurs in Utrecht en delen daar Pokens uit aan standhouders met een –voor de bibliotheek- interessant product. Elke jeugdbibliothecaris krijgt 2 Pokens mee om te netwerken.

Testen
Het is de tweede proef die de bibliotheek opstart om erachter te komen of en hoe de Poken werkt als fysiek middel om digitale gegevens uit te wisselen. Vorige week startte de bibliotheek al een actie met 10 scholieren die bij de bibliotheek hun maatschappelijke stage uitvoeren. Deze, en de nieuwe proef onder het eigen personeel worden beiden gevolgd en ook vergeleken met elkaar.

Wie krijgen een Poken?
De jeugdbibliothecarissen gaan naar de NOT om de nieuwste ontwikkelingen in het onderwijs te bekijken. Daarbij krijgen zij de opdracht mee om na te denken hoe de meest interessante producten ook iets voor de bibliotheek kunnen betekenen. Daar is de Poken een handig hulpmiddel bij: door twee Pokens tegen elkaar te houden, worden digitale visitekaartjes uitgewisseld en breid je je netwerk snel uit. Standhouders die zelf geen Poken bezitten, lopen dus de kans er een te krijgen van een jeugdbibliothecaris uit Zwolle!

Wat is een Poken?
Een Poken is een apparaatje dat je in de usb connector van je pc steekt. Om een Poken te kunnen gebruiken ga je naar de website www.doyoupoken.com. Daar kun je een profiel aanmaken en o.a. je sociale netwerken toevoegen. Als je twee Pokens tegen elkaar houdt, worden 'keys' uitgewisseld. Pas als je de Poken in de usb connector steekt en contact maakt met de website, worden deze 'keys' gekoppeld aan de persoon die je bent tegen gekomen. Op die manier wissel je digitale visitekaartjes uit. Op de Poken zelf staan geen persoonsgegevens. De Pokens zijn te koop bij http://letspoke.com/.

Ding 24 > Who Let the Dogs out?? < Go Poken!

2009-01-23T21:42:00.006+01:00

Ja ja goed hoor, alle bibliotheken doen mee aan 23 dingen, maar wie weet dat verder ook?

In welke krant heeft gestaan dat bibliotheken innovatief bezig zijn, hoe goed het coachen binnen elke organisatie wordt opgepakt, wie de drijvende krachten achter dit alles zijn? Het resultaat liegt er niet om. Als ik nu met een school ga praten heb ik dat ook in mijn rugzak. Kijk maar eens wat dat op kan leveren, al die digitale toepassingen waar wij met z’n allen verstand van hebben.

Natuurlijk denkt iedereen dat wij van de boeken zijn. Het heeft ook geen zin om dat te ontkennen want zelfs al kom je met de Poken aan, het wordt toch wel neergezet naast de boekenkast en voor je het weet sta je ernaast om uit te leggen wat Poken nu weer met een bibliotheek te maken heeft ;))

Tegelijk is dat dus de uitdaging: hoe maak je aan je klanten duidelijk wat je nog meer te bieden hebt? En welke anderen kun je daarbij gebruiken? Juist, die mensen dus. En wij gaan het ze nu maar snel vertellen.

Ik heb al eerder geroepen dat we moeten contactmeerderen, en ik weet nu ook hoe: Ding 24 is een ding buiten de deur, je raadt het al,,,,, wij gaan ons eens lekker laten Poken

wordt vervolgd ….

Het eerste Poken bibliotheekproject begint donderdag 22 januari '09

2009-01-20T22:53:00.003+01:00

Bibliotheek Zwolle start proef met Pokende scholieren

Bibliotheek Zwolle heeft de Poken geadopteerd, een nieuwe gadget om digitaal gegevens uit te wisselen. Om te weten te komen of en hoe jongeren Poken gaan gebruiken, start de bibliotheek een proef met tien scholieren van het Thomas a Kempiscollege die hun stage in de bieb uitvoeren. Zij zijn vanaf donderdag a.s. de trotse bezitters van een Poken en kunnen elkaars digitale visitekaartje dan live uitwisselen door te “handshaken” of te Poken.

Wat is een Poken?
Een Poken is een apparaatje dat je in de usb connector van je pc steekt. Om een Poken te kunnen gebruiken ga je naar de website www.doyoupoken.com. Daar kun je een profiel aanmaken en o.a. je sociale netwerken toevoegen. Als je twee Pokens tegen elkaar houdt, worden 'keys' uitgewisseld. Pas als je de Poken in de usb connector steekt en contact maakt met de website, worden deze 'key' gekoppeld aan de persoon die je bent tegen gekomen. Op die manier wissel je digitale visitekaartjes uit. Op de Poken zelf staan geen persoonsgegevens. De Pokens zijn te koop bij http://letspoke.com/.

Mediawijs
Bibliotheek Zwolle wil met deze proef mediawijsheid bij jongeren stimuleren. Door het gecontroleerd uitwisselen van persoonlijke informatie worden zij zich bewust van de privacygevoeligheid van gegevens en hoeveel ze willen prijsgeven aan anderen.
Jongeren kunnen ook het bibliotheeknetwerk toevoegen aan hun sociale netwerk. In de toekomst zouden ze bijvoorbeeld punten kunnen scoren door recensies te schrijven voor de bibliotheek. Dit beloonsysteem stimuleert om mee te doen want de punten leveren ook iets op. De bibliotheek wil behalve de Poken zelf, ook het puntensysteem adopteren zodat er naast korting op nieuwe Pokens, ook bijvoorbeeld gratis goodies of andere voordeeltjes mee te behalen zijn.

Puntenbeloonsysteem
Elke keer als de stagiaires elkaar ontmoeten kunnen zij de Pokens tegen elkaar aan houden. Daarmee wisselen zij gegevens uit, en scoren zij punten. Het puntensysteem wordt gevolgd door de bibliotheek die er een beloonsysteem van wil maken.

Stage
De Pokens zullen worden gebruikt door scholieren van het Thomas a Kempis College in Zwolle die de maatschappelijke stage in de bibliotheek uitvoeren. De scholieren werken in de bibliotheek en bepalen zelf welke klussen zij uitvoeren. Hun “werkrooster” staat op internet en elke keer als zij met elkaar klussen uitvoeren verdienen ze punten wanneer ze handshaken met het bibliotheekpersoneel of met hun collega stagiaires.

Poken gaat best snel

2009-01-16T20:59:00.002+01:00

Wanneer ik Poken voor het eerst opmerkte? In elk geval dankzij Twitter las ik er meer over bij gadgetsenonderwijs.nl en toen...

Vrijdag 3 januari: meld ik mij aan bij de officiele website. Het antwoord:

Hello, Nicole Giling!

Thank you for signing up to be a Poken VIP. We will contact you shortly when we launch in your area. Get stoked! You're gonna be a part of the revolution.

...go poken!

Maandag 5 januari: in het lunchoverleg breng ik de nieuwste hype ter sprake: Poken!
Ook in bibliotheekland wordt het opgepikt en de eerste Pokens worden besteld zie ik via Twitter.
Vrijdag 9 januari: schrijf ik een blog over Poken, ook plaats ik de twitter tracker en stel deze in op Poken. Wow! Iedereen heeft het erover! ik lees over meetups en er zijn zelfs al mensen die zich storen aan al het gedoe over Poken.
Annemarie blogt erover..
's Middags stuur ik de vraag "Wat is Poken" aan het nieuwe www.antwoord.bibliotheek.nl zodat het in een kennisdatabank komt zodat het antwoord via Google bij de bibliotheken gevonden wordt,, Later stuur ik een nieuwe vraag "Hoe werkt een Poken" omdat ik graag de techniek erachter beantwoord wilde zien (zoals ze bij Howstuffworks altijd doen)
Reacties op mijn blog overtuigen mij nog meer van mijn gelijk en dat laat ik ook weten ;))
Zaterdag 10 januari: in de trein noteer ik nog wat ideeën over Poken, een plan ontstaat, of eigenlijk, twee plannen.
's avonds stuur ik een privemail aan Jilles met het verzoek om mee te denken over bibliotheektoepassing van Poken.
Moqub blogt erover..
Maandag 12 januari: In het lunchoverleg breng ik Poken weer ter sprake, we discussiëren over de overlevingskansen van de gadget.
Dinsdag 13 januari: 's ochtends in de trein maak ik een projectplan, niet groter dan 2 A4tjes, 's avonds nog wat sleutelen en ik stuur het naar het MT.
Woensdag 14 januari: in het voortgangsgesprek met de directeur bespreken we het plan en krijg ik een GO!
Woensdagavond is Poken bij het NOS journaal op 3. Ik zie Jilles, Trendmatcher,, vol in beeld. Ik stuur een mail aan Jilles om 00.03 uur. Tot mijn verbazing belt hij mij direct op, naar eigen zeggen, al stuiterend van alle plotselinge persaandacht. We spreken af om donderdag terug te bellen want eeeh het was best laat...
Donderdag 15 januari: in de pauze van het symposium waar ik ben, bel ik Jilles die de dag maar vrij heeft genomen want de pers... ik bestel de Pokens, vraag of hij ze snel kan leveren en spreek af om de ideeën die ik verder heb te mailen.
's Avonds mail ik de afspraken aan hem door, of eigenlijk aan zijn vrouw Sylvia die ook wordt meegezogen in dit avontuur.
Vrijdag 16 januari: mail ik mijn collega's met een briefing over de Poken en wat Bibliotheek Zwolle ermee gaat doen. Ik stuur een persbericht aan het secretariaat om in de Flits, het interne nieuwsblad te plaatsen.
Vrijdagmiddag belt Sylvia met het goede bericht dat Jilles met Sylvia bij mij thuis de Poken komen afleveren op zondag aanstaande (!) omdat TNT de snelle levering niet kon garanderen,,, dat is anderhalf uur rijden (!) Wat een service!!
Ik stuur nog een persbericht aan mijn directeur want de PRman is helaas ziek, dat kan dan maandag de deur uit...

...En Sylvia meldde mij dat er veel bibliotheken reageren! Wat een goed nieuws! Ze gaf nog de tip mee om met elkaar contact op te nemen voordat iedereen apart gaat bestellen. Vandaar dat ik besloten heb om te bloggen over het plan van Bibliotheek Zwolle,,, na het weekend ;))

Jeopardy! Poken is..

2009-01-09T07:49:00.011+01:00

Het is geen sleutelhanger, het is een sleutel! The key to your community, en waarom niet in meervoud? Een hele bos van deze dingen vertegenwoordigt mijn complete sociale netwerk + wat ik daar uitvoer, mijn PLO, zo je wilt. Mijn eigen bibliotheek is er een van. Hierop staat wat ik luister, wat ik lees, wat ik kijk en met wie ik daarover communiceer. Wat ik schrijf en wat ik daarmee kan: "Meester, laten we shaken, dan kun je mijn werkstuk zien op de ELO". Als ik op school ben ontmoet ik mijn vrienden IRL met wie ik shake om op te scheppen over het aantal punten dat ik verdien op de biebsleutel omdat ik daar de Maatschappelijke stage doe. Het boetesysteem is eindelijk afgeschaft: door middel van punten is het nu een beloonsysteem geworden. Die van de bibliotheek is duidelijk herkenbaar aan het Biebwijzlogo en wie wil die er nu niet bij hebben? Je krijgt er een via jouw school, want die heeft samenwerkingsovereenkomst met de bibliotheek. Als ik een cursus doe krijg ik punten en upgrade ik mijn eigen mediawijsheid. Het leesprogrammastempeltje is afgeschaft: je verdient nu punten waarmee je een boek kan kopen. Als je wilt weten hoe wijs ik ben volg je mij bij Al@din en geef jij mij punten voor elk goed antwoord. Als ik medewerker BSB word krijg ik extra punten en ik shake met mijn collega's zodat we een rooster bij kunnen houden. Bij een lees/luisterclub verdien ik punten als ik een boek uit heb en als ik erover publiceer op Hyves nog meer.

Het is de Bonuskaart van de Bibliotheek. Inclusief volgsysteem maar dat heb je zelf wel in de hand: alleen vrienden mogen.. vul maar in. De Landelijke bibliotheekkaart, het is een POKEN

Dat er een God bestaat

2009-01-03T22:51:00.004+01:00

Hoe beter kun je verleid worden een boek te lezen? Mij gebeurde het volgende in de trein: na een drukke dag stap ik in en zoek een rustige plek om nog even een paar dingen af te kunnen maken. Ineens zie ik een oud collega zitten met een dik boek op schoot. Hij ziet mij en ik zie de twijfel op het gezicht en de blik van het boek naar mij en weer terug naar het boek gaan. De ogen zeggen: "Spijtig dat ik jou nou net tegen kom terwijl ik net dit mooie, spannende boek zit te lezen. Goodbye." De handen slaan het boek dicht, leggen het opzij en Gert-Jan zegt: "Goh, wat leuk dat ik jou net tegenkom!" En we hebben alsof het was voorbestemd een goed en leuk gesprek.

Maar dat boek, dat intrigeert en ik sla de titel op in mijn hoofd. De Godsformule.

Geen enkele bibliotheek die het al heeft dus koop ik het want ik heb het voorval inmiddels thuis laten vallen en mijn man wil het ook wel lezen. Dat wordt dus wachten, maar niet lang want spannend als het is, een beetje doorlezen en je hebt het uit, die 552 pagina's. Het leest ondanks de ingewikkelde materie ook niet echt moeilijk, dat scheelt. Zoals Gert-Jan al zei, het is een betere Da Vinci code.

Maar dan wel een veel betere. Ik heb het net gisteren uitgelezen en verbaas me nog over de briljante ontknoping. Die wetenschap toch, wat voor een grote dingen zijn er gaande terwijl wij ons met z'n allen druk lopen te maken. Waarom? Waarvoor? Ik kan maanden vooruit met dit boek, ineens heb ik alle antwoorden op elke vraag. Goddelijk!

Heb ik gelijk of niet?

2008-12-14T22:44:00.003+01:00

Op geenstijl kom je ook nog weleens iets leerzaams tegen. Het leukst vind ik de reaguurders met hun reacties op elkaar. In een discussie die ik zijdelings zit te volgen schrijft tipo:

"Zonder news.google en reactiemogelijkheid is een papieren krant gewoon niet te lezen, te dubbelchecken en op waarde te schatten. Via google translate kan iedereen alle nieuwsberichten over jami in de arabische kranten lezen. En dan kom je er via google-zoeken achter dat die arabische kranten ook maar gewoon het door Forum opgestelde, in het arabisch vertaalde, via radio the netherlands verspreide, door Balkenende ondertekende nieuwsbericht overtypen. Waarna iedereen in Nederland juichend spreekt over de 'gematigde reacties' in de Arabische kranten."

Geweldig hoe mensen moeite doen om hun gelijk te bewijzen.

Misschien slaan wij de plank wel volledig mis door steeds over betrouwbaarheid te beginnen. We moeten de informatie gewoon spannender maken, dan gaat men vanzelf op onderzoek uit ;))

Wie dit leest is nep

2008-12-12T23:51:00.004+01:00

Er zijn dus mensen die andere mensen trucs aanleren over hoe je mensen kunt laten denken dat jij een aardig mens bent. Er zijn dus ook mensen die al die trucs al kennen en doorzien dat bepaalde mensen op die manier andere mensen manipuleren. En er zijn dus ook mensen die andere mensen vertrouwen omdat ze niet weten dat die mensen al die trucs hebben gebruikt om dat vertrouwen te winnen.

Dus,,, manipulatie met beelden gebeurt gewoon ook in reallife, in realtime, gewoon waar ik bij sta.

Het boekje dat ik vandaag kreeg ga ik niet lezen, ik blijf toch liever mezelf

Fasten your seatbelts

2008-12-04T22:22:00.005+01:00

Consuminderen, produmeerderen? Ik dacht dat wij waren van het verzamelen en ordenen! En wat we daarmee moeten is vooral bekijken wat er werkelijk nodig is, de rest wegmieteren of verkopen en de boer op gaan. Contactmeerderen, een verhaal vertellen, de verzameling kenbaar maken naar alle andere branches. Ophouden met binnensmonds gemompel en interne feestjes maar naar buiten met die bibliotheeklanders. Richt een speakersacademie op en zorg dat de bibliotheek weer in beeld komt als Bibliotheek.

ah, heerlijk, zo'n kermis. Mijn ritje 8zinnenbaan is voorbij

Waar slaat dit nu weer op? zie: http://www.essen2punt0.nl/2008/11/blogkermis-van-professioneel-consument.html

kennis delen en vermenigvuldigen

2008-11-25T22:25:00.009+01:00

Nadat ik vandaag een berichtje aan mijn collega's heb gestuurd met de uitdaging om een eigen leeromgeving te maken kan ik zelf natuurlijk niet achterblijven. Vanwege alle commentaren elders meteen maar even erbij zetten waarom je nou zoiets zou doen: kijk, vroeger lazen we een boek en als het een goed boek was gaven we dat aan elkaar door. Daarom dus.

aanvullingen zijn welkom

Flip tip

2008-11-18T21:11:00.003+01:00

Het blijkt toch wel te kunnen: snel vergaderen, snel stappen maken, snel een plan hebben liggen. Hoe?
Doe een voorstel rondje, herhaal drie keer wat het doel van de vergadering is. Focus daarop. Pak de Flip-over, teken een plaatje, maak een schema, laat iedereen roepen wat erin moet staan en vul ter plekke in.

Resultaat na 1 uur:
-Twee nieuwe mensen ontmoet
-Programma voor een bijeenkomst neergezet
-Invulling workshops afgestemd
-Prettig samengewerkt

Iedereen tevreden, op naar de volgende vergadering

De bibliotheek in SimCity

2008-11-12T22:31:00.004+01:00

Wat laat je scholieren doen die de maatschappelijke stage in de bibliotheek willen uitvoeren? Ik besloot het aan henzelf over te laten. We hebben 10 scholieren aangenomen en op een woensdagmiddag in twee groepen aan het werk gezet. Een groep kreeg als opdracht: Stel, je woont in SimCity. Ga met je groep brainstormen over de vraag: Wat betekent de bibliotheek voor de mensen die in SimCity wonen? De andere groep kreeg als opdracht: Stel, je werkt in de bibliotheek in SimCity. Ga met je groep brainstormen over de vraag: Wat doet de bibliotheek voor de mensen in SimCity?

De antwoorden werden op de bekende post-its onder de koppen "vraag" en "aanbod" geplaatst en we bekeken welke activiteiten realistisch en zinvol waren. Wat opviel was dat de scholieren totaal bij de boeken en lezen bleven met activiteiten als voorlezen en boeken bij de mensen brengen, maar als "maatschappelijk nut" wel bedachten dat de bibliotheek ook mensen aan het werk kon helpen door bijvoorbeeld koffie te zetten en uit te delen aan klanten, een portier bij de deur en iemand bij de lift te zetten.

Het vervolg pakken we ook gezamenlijk op en ook de invulling van de werkzaamheden is aan de scholieren zelf. Op een "redactievergadering"-achtige manier gaan we aan de slag. We maken een keuze uit het voorgestelde werk en koppelen dat aan activiteiten van de komende maand in de bibliotheek. We zorgen ervoor dat ze onder begeleiding van docent en bibliotheekpersoneel een nuttige en vooral ook leuke werktijd beleven. Wie weet vinden ze hun I-factor en zien we ze 'later' nog eens terug..

wordt vervolgd

Truttebol

2008-11-11T21:32:00.003+01:00

Vandaag mocht ik aanschuiven bij een demonstratie van een educatieve uitgever op een VO school in Zwolle.

Helaas lukte het niet om op tijd te komen. Dat kwam omdat ik tussen twee andere afspraken door besloot ook nog wel een gesprekje met de directeur te kunnen voeren. Die zei om half drie: "moet jij niet weg?" En toen moest ik mijn spullen nog pakken. Nadat ik alle trappen van de Zwolse bieb weer op en af had gerend besloot ik om maar wel de dienstfiets te pakken, die is nieuwer en sneller dan mijn eigen oud barrel. Vervolgens tijdens het rijden op mijn iPhone snel het adres opgezocht en fietsen maar. Nu ben ik na vijf maanden nog steeds niet goed genoeg bekend in Zwolle dus bevond ik mij na een kwartier fietsen weer eens op een heel andere weg dan ik verwachtte. De iPhone stuurt je wel de goeie route, maar dan de autoroute en ik was dus gaan fietsen…
Uiteindelijk, drie kwartier te laat, vind ik het lokaal waar zo’n 18 docenten onderuit gezakt zitten te luisteren naar de presentator. Twee minuten later is de demonstratie afgelopen. “Truttebol”, zegt de directeur, “waar bleef je nou?”

Kijk, zo mag ik het horen. Een school waar je zodanig thuis bent dat ze je truttebol gaan noemen. Komt wel goed met die samenwerking..

Dag vogels, dag bloemen! Daar ben ik weer!

2008-10-31T23:45:00.000+01:00

Afsluiting
23. Evalueer wat je in de afgelopen tijd hebt geleerd
Wel leuk om dat even te googlen: "23 dingen is voor mij"… laatst hoorde ik dat zo’n 150 bibliotheken meedoen aan 23dingen, google geeft 136 resultaten en allemaal positief. Die van mij staat er als het goed is nu ook bij: 23 dingen is voor mij het einde!

Het was wel leuk en niet leuk. Wel leuk omdat ik net in mijn nieuwe baan gestart was en daardoor het bloggen zelf meteen als uitlaatklep ging gebruiken. Niet leuk omdat ik geacht werd te bloggen over de 23dingen.
Wel leuk omdat ik al bekend was met de meeste dingen en ik met mijn Apple ook nog iets toe kan voegen. Niet leuk omdat ik vooral ergens in geïnteresseerd moet zijn om er meer van te willen weten. En ik ben natuurlijk nooit in 2-3 maanden tijd geïnteresseerd in 23 verschillende dingen. Jij wel? Gelukkig heeft Zwolle meer tijd genomen, want ik leer snel, of niet.

Ik ben blij dat het klaar is. Nu ben ik eindelijk 'vrij' om te besluiten om te stoppen of verder te bloggen over de dingen waar ik het zelf over wil hebben. En reacties op anderen geven, en twitteren, en apps installeren op mijn iPhone, recepten uploaden op iPhonerecepten van Jan David, en in de tuin gaan werken in het weekend. Uit dat ding!

There's only now

2008-10-31T21:14:00.005+01:00

22. Bibliotheek 2.0 en de toekomst van bibliotheken
Ik leerde van meneer Debeij om niet verder dan 3 maanden vooruit te kijken. En dat was een persoonlijke kwestie. Maar het bevalt wel, en het is ver genoeg. De toekomst begint tenslotte nu al. En nu, en nu, en nu..
Tussen nu en 3 maanden denk ik dat de toekomst van bibliotheken er weer een beetje beter uitziet. Het eerste kwartaal is dan begonnen, de cijfertjes zijn bekend. En web 2.0? nou, de docentenversie van 23dingen is dan net uit de steigers en de eersten gaan proefdraaien. Even kijken, 200 docenten bij Deltion, 50-100 bij Ichtus, een coach op de 10 docenten... oja, en de docenten gaan ook andere dingen doen, dus wij moeten ook weer bijspijkeren... he web 2.0 raakt ook alweer aardig gevuld.

Weetje, we bouwen al volop aan die toekomst!

Deadline 00.00 uur

2008-10-31T20:33:00.004+01:00

Sociale netwerken
18. Catalogiseer je boekenkast met LibraryThing
Ah, een makkie. Dat had ik een tijd geleden al gedaan. Ook alweer een tijd niet bijgehouden zie ik. Helaas, nu geen tijd,,, ik moet door…vooruit, wel ff die widget erbij.
19. Online communities en wat er in te doen is
Ok, ik ben op de meeste wel geregistreerd. Dat scheelt ook weer in tijd. Overigens bijna overal met dezelfde gebruikersnaam en ww. Misschien niet verstandig, maar wel handig. Bij Librarything gebruikte ik blijkbaar nog een ander ww, dat koste me daarnet aardig wat extra denktijd.
20. Muziek online beluisteren in een sociaal netwerk
Nou sorry hoor, maar last FM, die skip ik even en ga direct door naar de bonusopdracht: iTunes. Daar vind ik alle muziek die ik hebben wil en tegenwoordig zet ik de Genius knop aan. Geniaal: je krijgt op basis van je gekozen nummer bijbehorende muziek. Kom maar eens langs voor een demo, Het klopt helemaal!
Bibliotheken en Web 2.0
21. Aquabrowser My Discoveries en andere sociale bibliotheekcatalogi
Wat ik dan wel weer interessant vind zijn de discussies over het eigenaarschap van de catalogus van de bibliotheken. Check Wowter, die een en ander op een rijtje zette voor ons.

Two more to go, tictactictac

Blij bericht

2008-10-28T22:00:00.004+01:00

Speeltijd
17. Bekijk een typische Web 2.0 site naar keuze
Enigszins opgewekt begin ik aan deze blog. Het einde komt eindelijk in zicht ;)). Moet ook wel want 1 november is de einddatum, zo hoorde ik gisteren.
Of het een typische web 2.0 site is weet ik niet maar wel dat er met de reacties serieus gewerkt wordt, en dat kun je lang niet van alle 2.0 sites zeggen, nietwaar? Ik kies vandaag voor mijnproefstation.
Toch ook wel een beetje om de arme NS een hart onder de riem te steken. Altijd maar die negativiteit rondom verbouwingen op stations, veiligheid op de rails en vertrektijden. Voorlopig reis ik al heel wat jaartjes met de NS en eerlijk is eerlijk: meestal gaat het reizen goed. Op de stations is het daarentegen een heel ander verhaal. Als je weleens in Arnhem komt, waar ik woon, dan weet je meteen wat ik bedoel maar over het algemeen genomen is een station toch vooral een plek waar je zo snel mogelijk van weg wilt gaan. En dan Leiden. Ik had echt nooit kunnen bedenken dat uitgerekend Leiden het proefstation van Nederland zou worden. Net zoals Duivendrecht een en al treurnis daaro. Een station waar je echt alleen maar komt om zo snel mogelijk over te stappen als het echt niet anders kan. Ik heb er weleens hutje mutje in de kou op een vre-se-lijk vertraagde trein staan wachten. Maar goed, men probeert er dus wat van te maken en iedereen mag meepraten. Er zijn wedstrijden, polls en er is informatie te vinden over alle nieuwe -nog te bouwen- stations. Mooie plaatjes erbij, trailers, mashups, ze doen hun best, dat zie je. Zet em op NS, maak er wat van!

Onemorething.nl

2008-10-22T22:48:00.006+02:00

Thing 13. Online kantoortoepassingen
Google docs is errug handig als je het knippen en plakken beu bent. wat ik alleen wel storend begin te vinden is dat je zelf niet meer na hoeft te denken. Google probeert je voor te zijn met allerlei handige tips en trucs. En als ik dan in Gmail reclame over Zwolle tegenkom -waarschijnlijk gebaseerd op inhoud van documenten- ga ik weer nadenken of ik mijn documenten wel online wil hebben staan.
Thing 14. Instant Messaging: blabla of uhhuh?
Ik ben nog van het ICQen en vond het altijd het leukst om met vreemden te praten in een openbare chatbox. Voor mijn gevoel was dat toen allemaal veel onschuldiger dan tegenwoordig. Desalniettemin vind ik het ok als mijn dochter van 16 zich ook op de openbare chatsites vertoont. Ze is tenslotte oud en wijs genoeg.
Podcasts en video
Thing 15. Podcasts: radio waar en wanneer je jij wilt
Ik ben blijven hangen bij Onemorething. tsja, je bent Applefan of je bent t niet, ik ben de trouwe luisteraar. Ik heb alle afleveringen zelfs opnieuw binnengehaald toen ik een nieuwe MacBook kreeg. Wel toepasselijk, ook als titel maar deze "Thing" slaat echt niet op een van de "dingen". Verder luister ik eigenlijk bijna nooit naar de radio behalve op zondagochtend naar Jacques Klöters met de Sandwich. Hij begint elk uur met een mooi gedicht. Ook die is als Podcast te beluisteren maar dat deed ik alleen toen ik een gedicht wilde gebruiken in een presentatie. Heb ik trouwens niet netjes gevraagd aan Jacques...
Thing 16. Ontdek wat YouTube video te bieden heeft
Elke avond zoek ik wel iets op Youtube, zo kwam vanavond een nummer -of eigenlijk een riff- voorbij: "smoke on the water" die mag wel in mijn blogje staan, komt ie,,,

more things later

Wiki This

2008-10-12T22:25:00.005+02:00

Social bookmarking
10. Social bookmarking en Del.icio.us
Voor sommige dingen moet je echt iemand naast je hebben zitten die het even voordoet. Welke idioot heeft bedacht dat ik wel een halve avond aan een paar trefwoordjes wil besteden?
En bedankt weer.
Wiki’s
11. Ontdek wiki’s en hoe bibliotheken ze kunnen toepassen
WikiMe op mijn iPhone nog niet geïnstalleerd, ik twijfel: gaat dit nu mijn nieuwe informatiebron worden?
Quote: met WikiMe kunt u op een leuke en interessante manier Wikipedia artikelen vinden over de locatie waar u zich bevindt of een postcode naar keuze.
Hoogtepunten van WikiMe:
-zoeken naar artikelen voor uw locatie
-zoeken naar artikelen op postcode
-zelf te bepalen radius en max aantal zoekresultaten
-foto's uit de omgeving van wikipedia artikel
-bookmarks maken van interessante artikelen
-kaart weergave van artikelen of bookmarks
-meertalige artikelen
-verzenden van artikelen via email naar kennissen
,,,,,,,wacht, ff installeren...

Visie-te

2008-10-12T21:37:00.012+02:00

9. Schrijf je visie over web 2.0, alsof dat nog niet gedaan is door 6 miljard anderen. Tot nu toe vind ik eigenlijk het schrijven en het lezen het leukste. Al het andere is bijzaak totdat ik het nodig heb. Ken je dat? Al die nieuwe toepassingen, voor mij hoeft het niet als ik er eerst 3 pagina's over moet lezen. Ik wil erin duiken en dat het dan werkt en voor mij iets toevoegt. Er gaat natuurlijk nog van alles komen in deze cursus waar ik al wel mee werk. Maar wat mij betreft is het een hype waarbij zal blijken welke toepassingen overeind blijven en welke langzaamaan (of net zo snel als ze opkwamen) weer verdwijnen. De -echt- ware toepassingen vind je uiteindelijk op de iPhone, daar gaat het naartoe, alles op dat ene supermooie apparaat.. de 23dingen hadden wat mij betreft daarover mogen gaan. Iemand mijn mooie Koi vijvertje al gezien? Kom eens langs!

ㅞ¢¥Æ#+π≥ØØæ∏‡Â\##dingen!

2008-10-12T21:16:00.003+02:00

5. RSS feeds vinden
eeehm, daar had ik al over geschreven, geloof ik. In elk geval vind ik ze makkelijk maar ben ik in de loop van de tijd zeer selectief geworden met toevoegen.
Foto’s en spelen met afbeeldingen
6. Ontdek Flickr, een van de populairste fotowebsites
Ja, leuk. Ik heb Flickr nu wel ontdekt maar verdwaal natuurlijk tussen de giga mooie plaatjes.
7. Flickr verder ontdekken
Op mijn blog vind je nu dus regelmatig foto’s van iedereen over een bepaald thema, lollig. ik ben zelf niet zo snel met uploaden, ze staan gewoon op mijn iPhone, lekker bijdehand.
Speeltijd
8. Online plaatjes bewerken
Ja, dat heb ik al wel eerder gedaan, leuk, maar ff geen tijd. Overigens is er ook Photoshop express waar je je eigen foto’s ook kunt bewerken: https://www.photoshop.com/express/index.html erg mooi.
9. Schrijf een posting over jouw visie op Web 2.0
wat, heh, moet dat nu!? Ben net lekker bezig..

Testing, testing

2008-09-25T22:31:00.001+02:00

Zoals je merkt werkt deze test niet, dat komt omdat ik de juiste code niet heb. Wie kan mij helpen? Achter de antwoorden hangt een puntenscore die leidt naar de uitslag: het resultaat van de som van de punten. Wil je je eigen uitslag zien? Help mij dan zo snel mogelijk aan de code en je bent de eerste,,,

BRB

2008-09-10T22:59:00.004+02:00

Even leek het erop dat ik zou stoppen met bloggen. Het verdergaan met 23dingen wil namelijk maar niet lukken en ik had mezelf verboden om dan wel over andere zaken te bloggen. Totdat ik deze week dit bericht van Wowter zag waarin ik zowaar genoemd sta... Deze blog is dus voor Wowter, mijn mooie excuus voor een BIW zonder ding.

Nog niet zolang geleden leerde ik om regelmatig na te denken over de vraag: "Doen we de goede dingen of doen we de dingen goed". De vraag spreekt mij aan omdat het een instinker is. Net zoals bloggen. En ook ik ben erin gestonken, of misschien niet, als ik het goed doe.

Minstens zo vermoeiend als het elke dag willen bloggen is het elke dag bijhouden van andermans blogs. Zo hoor je vaak geklaag over het niet kunnen bijhouden want geen tijd enz. Maar ik heb ontdekt dat het blogs bijhouden net zo werkt als het volgen van een soap: helemaal niet erg als je een weekje (of een zomer) overslaat. Dat heeft ook te maken met je eigen drang om als eerste iets te willen weten. Op het moment echter dat je doorhebt waar iedereen het nieuws vandaan haalt om er zelf over te bloggen zit je het dichtst bij de bron. Want ook dat kun je volgen als een soap: meerdere mensen schrijven over hetzelfde onderwerp, vaak met dezelfde conclusies en verwijzingen naar elkaar. Mijn gratis tip daarbij is dus om de tegenpolen te vinden zodat het tenminste een smeuïge soap blijft. Of bloggen dus een 'goed ding' is, daar ben ik nog niet achter. Ik gun mezelf in elk geval de vrijheid om het wel of nu-even-niet te doen. En of ik het goed doe, nou dat blijkt dan wel als ik geciteerd wordt ;))

Laterz

Ondertussen op de zomerschool

2008-07-31T22:02:00.004+02:00

Het is natuurlijk veel te warm om door te werken en helemaal om achterstallige 23dingen te doen. Valt me op dat ik niet de enige ben die een beetje achterloopt met de cursus. Daarom mezelf maar even een schop onder de kont geven: binnenkort volgen meer dingen. Zo, die staat. Daarnaast ga ik ook meer kijken naar en reageren op andermans resultaten. In de wandelgangen hoor ik er wel over maar ik volg er maar weinig in het echt. En aangezien dat juist de kick geeft om door te gaan doe ik meteen een oproepje aan iedereen die dit leest om meer bij anderen te reageren. Te beginnen bij mij natuurlijk ;))

Silence!! I kill you!

2008-07-30T19:52:00.009+02:00

Als die ringtone ergens tot z'n recht komt is het wel in de bibliotheek, toch? Die kunnen we via onze gratis interneteilandjes (of hoe die ook heten), toch wel gratis aanbieden?

Kunnen wij leuk meeliften op deze peperdure irritante mediacampagne? Natuurlijk wel! Guerrilla marketing heet dat!

Tips:
-Maak een poster en hang die op alle stilteplekken en in de jeugd/jongerenbibliotheek en in alle backoffice kantoren
-Zet de ringtone gratis op de publiekspc’s met instructie en de tekst als screensaver
-organiseer buikspreekworkshops met een echte Achmed
-organiseer een tentoonstelling van handpoppen/sprekende poppen oid
-organiseer een buikspreek-idols
-organiseer een cursus “veilig ringtones downloaden op je mobiel”
-organiseer een buikspreekvoorstelling
-regel t-shirts met de tekstballon (alleen voor personeel)

Doe dit ook:
-Leg dit alles uit in je interne communicatie met bijbehorend filmpje en kijk ook vooral even naar de andere filmpjes van Jeff Dunham (Jeffafaaah…)
-Kijk of je netwerkpartners kunt vinden voor sponsoring of samenwerking

-En vooral: Zorg dat je actie in de pers komt!!

Doe dit niet:
-Als je geen tijd hebt
-Een klein beetje, wat je ook doet: groot aanpakken, liefst zodanig dat het iedereen tegelijk opvalt, plan het dus zorgvuldig in.
-Als het meer kost dan het oplevert

Beetje lawaai maken mag ook wel eens, vind ik. Nou, en als wij het niet doen kan het altijd nog in de trein.

Wat doe je met rommel?

2008-07-29T21:34:00.003+02:00

Dat bibliotheken verzamelplaatsen zijn, dat is bekend. Op sommige plaatsen in het gebouw wordt dat dan ook letterlijk opgevat, is mij opgevallen. Er zijn plaatsen waar ongemerkt zoveel rommel verzameld is, dat niemand weet wat er eigenlijk mee moet gebeuren. Plaatsen waar ook zomaar nieuw aangeleverd, pas besteld materiaal in kan verdwijnen waardoor een zoektocht onvermijdelijk is. Er komen mailtjes langs in de trant van: "Wie heeft dit-en-dat, dan-en-dan in ontvangst genomen en waar neergezet?" Daar dus, op die plek, tussen de rommel.

Zo'n zomerperiode is natuurlijk bij uitstek de gelegenheid om een grote zolder opruiming te houden maar wat doe je met de zooi? Blijkbaar voelt niemand zich geroepen om knopen door te hakken. Aan de andere kant is er ook best nog bruikbaar materiaal bij dat misschien geupcycled kan worden tot iets nieuws. Zouden er bibliotheken zijn die behalve afgeschreven boeken, ook afgeschreven meubilair aan de man brengen? Weggeven aan andere instellingen? Marktplaats?

Rondstruinend op YouTube kom ik onderstaand filmpje tegen. Kijk wat een lol je kunt beleven met een paar stukken karton. Ineens weet ik het: Met z'n allen een dagje spelen met ouwe troep in eigen huis! Daar kan heel mooi design uit ontstaan lijkt me, en wat al niet meer.

Beam me up, Scotty!

2008-07-28T21:49:00.008+02:00

Weer terug van vakantie meld ik graag even dat ik sinds afgelopen vrijdag een iPhone bezit. Zoals je hiernaast kunt zien is mijn iPhone nu 3 dagen oud (en de teller loopt uiteraard door). Natuurlijk was ik op deze eerste dag mijn mailbox aan het doorspitten. Hierbij kwam ik in een mailtje van een van mijn collega’s een "Update over mediasoorten" tegen met de volgende tekst:

iPhone sinds 11 juli in Nederland
Met dit toestel kun je bellen, internetten, muziek en films afspelen. Ook zit er GPS op. Het product wordt uit marketingoogpunt schaars aangeboden. Internet is nogal traag, en het typen lastig. Je moet per se een T-Mobile abonnement erbij nemen, maar handige types hebben die beveiliging al gekraakt.

Met dit toestel kun je zoveel meer dan dat. En geloof me, aan het typen ben je in een minuut gewend, allerminst lastig en internet is niet traag maar je moet wel via een T-mobile verbinding werken en die moet dus wel binnen bereik zijn. De deal met T-mobile is overigens niet slecht vind ik, je hebt onbeperkt internet!

Vandaag had ik twee keer profijt van mijn nieuwe iPhone: ik kon snel mijn vakantiefoto’s tevoorschijn toveren en op het station aangekomen kon ik ‘gewoon’ via de ns-site de vertraging volgen en kiezen voor de snelste thuisreis in plaats van wachten op de gebrekkige communicatie ter plekke. En natuurlijk even bellen naar huis, maar dat kan met elk toestel. Helaas kan ik me nog niet laten opstralen...

Verwondering

2008-07-09T22:40:00.004+02:00

Gisteren ook naar de Star Trek-film: Generations gekeken? Ik wel. Het is de zevende Star Trek film waarbij Captain Kirk en Captain Picard elkaar ontmoeten. Het was niet de eerste keer dat ik deze film zag maar wel sinds lange tijd. Daardoor vielen ineens een aantal technische snufjes meer-dan-toen (de film is uit 1994) op hun plek. Onze wereld gaat echt steeds meer op de Star Trek wereld lijken, was mijn conclusie. Gisteravond dan.
Vanochtend realiseerde ik mij dat er een groot verschil is: binnen de Star Trek wereld is bijna geen verwondering over alles wat de toekomst brengt. Er is onderzoek, er moet een oplossing gevonden worden, maar verwondering is er niet. Alles wat in onze (de kijkers) ogen nieuw is, wordt als volkomen normaal direct opgenomen in het verhaal. Niemand vraagt zich af hoe het kan dat Data ineens emotioneel is. En wanneer hij er zelf achterkomt dat hij de emoties eigenlijk niet aankan weigert Captain Picard om de emotiechip uit te schakelen: "Deal with it!"

Hoe anders is dat vergeleken met de mensen die vanochtend de cursus 23dingen, vol verwondering, zaten door te nemen tijdens de koffie. Wat je allemaal kan met MSN en Hyves en waarvoor dat ook allemaal dient. En of je het nou echt nodig hebt en gaat gebruiken?

Ineens schiet het mij te binnen. Er is wel verwondering in Star Trek, Captain Jean-Luc Picard die oude aardse dingen zoals een boek uit de kast trekt, en zich erover verwonderd.

"Legends...are the spice of the universe, Mr. Data, because they have a way of sometimes coming true"

23vragen

2008-07-08T21:04:00.003+02:00

Het blijft lastig in te schatten in hoeverre docenten zichzelf mediawijs genoeg vinden. Ook vraag ik mij af of een docent van een bepaald vak (de specialist) wel zit te wachten op een workshop of cursus om informatievaardig te worden. In hoeverre ziet hij of zij zelf de aansluiting bij de leerling en de bruikbaarheid bij de lessen. Welke informatie is werkelijk interessant voor docenten? Informatie voor docenten of informatie voor leerlingen? Welke van bijvoorbeeld de 23dingen cursus zouden voor docenten nuttig zijn om te gebruiken? Zijn er andere 23dingen waar zij juist meer aan hebben, die beter aansluiten bij het onderwijs? En zijn dat dan de 23dingen die docenten moeten leren kennen om zelf te gaan gebruiken of omdat de leerlingen er gebruik van maken en zij er kennis van moeten hebben?

Of vinden docenten het juist wel makkelijk om een informatiepakket (op maat) aangeleverd te krijgen? Willen ze helemaal niet zelfredzaam zijn maar het zoeken en vinden en 23dingen overlaten aan de specialist? Vooral weten dat die specialist er is, en wanneer bereikbaar. Zodat ie de leerling kan doorverwijzen: "Hee, het is nu 14.00 uur, ga naar de bieb want daar zit nu iemand die jou kan helpen met je verslag."

Been there, done that

2008-07-01T21:27:00.004+02:00

Ondertussen ben ik zelf dus ook bezig met 23 dingen. Blijkt dat je er ook af en toe iets over moet schrijven;)) Nou, komt ie:

Introductie
1. Lees dit weblog en ontdek waar deze cursus over gaat: done that
Bloggen
2. Richt je eigen weblog in en plaats je eerste berichten: done that
3. Meld je weblog aan en begin je ontdekkingsreis: done that
RSS en RSS feeds vinden
4. Maak je leven eenvoudiger met RSS: mijn leven was al heel eenvoudig met RSS. Met Apple is RSS namelijk ingebouwd in Safari. Als ik op een site kom waar RSS op zit, herkent ie dat en kan ik met een druk op de knop de site in mijn bladwijzerbalk onderbrengen. Netvibes? Niet nodig voor mij. Hierboven een plaatje van mijn bladwijzeroverzicht. In de balk zie je dezelfde woorden staan. BTW: op mijn spiksplinternieuwe MacBook heb ik er nog niet zoveel instaan, ik ontdekte dat dat een stuk rustiger leeft...

Toegift

Blij met het netwerk

2008-06-30T21:30:00.003+02:00

Ik heb nog geen doosje "uit de kast" gezien en het zal er wel aankomen maar soms is het gewoon fijn dat je dus niet alles aan een promotie actie zelf hoeft te bedenken. Het moment voor de actie bijvoorbeeld. Als we hier in Zwolle iets promoten hoeft dat in Zeeland helemaal niet op te vallen. Aan de andere kant valt het in Zwolle misschien ook niet op als er niet genoeg lawaai is. Daarom is het goed om af en toe allemaal tegelijk landelijk promotie te maken, voor het lawaai. Als bibliotheeknetwerk sta je nu eenmaal sterker met z'n allen en haal je soms het nieuws bij ludieke acties. Je kunt je ook best al jaren ambassadeur voelen maar hoe vul je die schone taak in? Ook wel goed om daar een gericht programma voor op te zetten, dan vertellen we allemaal weer eens hetzelfde verhaal aan onze klanten en wellicht was je zelf ook niet meer helemaal bij. Kortom, ik ben wel blij met deze actie, waarvan ik weet dat die goed doordacht en samen met het land is opgezet.

Ruilen?

2008-06-29T21:27:00.004+02:00

Handig, zo'n netwerk waarbij je weet wie wat aan het ontwikkelen is. Door het werken bij de VOB heb ik een aardig overzicht gekregen wat er zoal landelijk, provinciaal en lokaal ontwikkeld wordt en hoe snel dat gaat. Niet voor niets dat ik nu in Zwolle terecht ben gekomen ;))

Maar hoe blijf ik nu bij? Hoe kom ik erachter dat wat ik hier voor Zwolle zit te doen niet ook al elders gedaan is? Natuurlijk is er het virtuele netwerk op Ning, en mijn ex-collega's ben ik natuurlijk niet meteen uit het oog verloren, maar het is toch anders als je weer in de bibliotheek werkt. Ik wil zo graag de blik op de buitenwereld gericht houden.. en uitwisselen, ruilen, leren van elkaar, elkaar bezoeken enz.

Misschien dat we daarvoor ook een tooltje kunnen bedenken, of gewoon een wiki. Ik ga dr nog eens over brainstormen.

Servetten, bierviltjes, van die dingen waar je op kunt tekenen

2008-06-28T23:25:00.004+02:00

Een tijdje geleden kreeg ik van Peter het boek The back of the napkin waarin beschreven wordt hoe je op zeer eenvoudige wijze problemen en oplossingen kunt visualiseren. Het enige dat ik lastig vind is dat het nog niet vertaald is, maar de manier waarop het beschreven is, uiteraard met veel tekeningen, maakt het meteen simpeler. Wat mij erg aanspreekt is het verschil met de 'gelikte' tekeningen en grafieken van een computerprogramma die je verwerkt in een Powerpoint tegenover een tekening die je maakt terwijl je staat te presenteren. Stel je even voor, net zoals vroeger op school de meester iets op het bord schreef en je vooruit probeerde te bedenken wat er op zou komen te staan. Dat gebeurt ook als je iets tekent voor een publiek. Leermoment mag duidelijk zijn: iedereen kijkt mee en bedenkt zijn eigen versie!

Hoeveel bomen staan er in de bibliotheek?

2008-06-27T22:01:00.006+02:00

Vegetariërs leggen tegenwoordig vaak uit dat een koe meer graan eet dan dat ie vlees oplevert, en dat je dus meer honger stilt door geen vlees te eten. Ik vraag me af of je zo'n vergelijking ook voor boeken in de bibliotheken kunt maken. Staan er meer bomen in de bibliotheek dan in het bos? Krijg je meer ideeën of energie door een natuurwandeling of door het lezen van een bos, eeh boek? Het bedrijfsuitje van Zwolle ging dit jaar richting Delft en Amsterdam. In Delft maakte ik de foto in de jeugdbibliotheek. Deed me erg aan een bos denken, leuk, twee vliegen in één klap. Maar hoe zit het eigenlijk met duurzaamheid in de modernste bibliotheken? Kunnen we binnenkort de eerste gecertificeerde Cradle to Cradle bibliotheek verwachten? De engelse versie van het boek over Cradle to Cradle is overigens C2C uitgegeven, dus er zijn mogelijkheden om het aantal bomen in de bibliotheek te reduceren, al denk ik eerder aan een digitale variant.

The book introduces 'Cradle to Cradle Design' to the public, and the English version is itself an example of a "Cradle to Cradle" product: Developed by innovative book packager Charles Melcher of Melcher Media, the book is a prototype of a "technical nutrient"; It is printed and bound on "synthetic" paper made of plastic resins and inorganic fillers designed to be broken down and circulated infinitely in "technical cycles"---re-made into "paper" or other products.

Hoe duurzaam werken we eigenlijk in de bibliotheek? Denk aan verlichting, printen, koffiebekers, maar ook cd-hoezen en ander verpakkingsmateriaal zoals de bibliotheektas. Wie doet er een onderzoekje en stelt een advies op?

Van oude menschen...

2008-06-26T22:35:00.004+02:00

Aan de hand van 2 oude foto's aan de muur kreeg ik vandaag een lesje geschiedenis Bibliotheek Zwolle. Zulke uitleg kun je het beste krijgen van iemand die al een mooi poosje meeloopt. Een continuïteitsdrager, iemand die zich door elke reorganisatie heen slaat, en alles onthouden heeft. Er is een stukje verhaal bij veel personen, en er staan een aantal mensen op de foto's die allang weg zijn of overleden. Ook mensen die familie waren van elkaar, getrouwd zijn met elkaar en ook de zus van Jan Terlouw werkte ooit bij Bibliotheek Zwolle. Staat bij ons op de foto. Lucy weet dat nog.

Ik denk dat bij veel bibliotheken dit soort oude foto's rondzwerven en aan muren hangen. Ik denk zelfs dat daar veel overeenkomsten te herkennen zijn. Net zoals bij mij thuis stel ik me een schoenendoos (of meer) voor met stapels foto's uit die tijd van voor de digitalisering. En dan de verhalen van alle Lucy's erbij, is dat niet een mooi stukje bibliotheekgeschiedenis bij elkaar? Ik zeg: verzamelen, digitaliseren en op Flickr zetten, inclusief de verhalen. Heerlijk nostalgisch tussen alle bibliotheekvernieuwing door.

Bedrijfsknotje met bril

2008-06-25T20:43:00.005+02:00

Wat als voetballers besluiten om maar geen bedrijfskleding meer te gaan dragen? "Ja, nou weten we het wel met dat oranje.." Het zou best een zootje worden op dat veld. Ik moet zeggen dat de gemiddelde voetballer er na het werk ook best onherkenbaar bijloopt, afgezien van het gezicht. Dat geldt niet voor de bibliothecaris. Wij allen weten precies hoe die er uitziet. Ook tijdens het werk blijkbaar goed herkenbaar. In dat opzicht is bedrijfskleding dan ook helemaal niet nodig.

Bovenstaand is natuurlijk flauwekul maar hoe erg het in werkelijkheid is illustreert bijgaand plaatje dat ik wegplukte bij een webkwestie, gemaakt door ene docent van hogeschool Domstad, ja precies. Onderwerp: de bibliothecaris. Hoe dom is dat!?

Over het algemeen staan webkwesties goed bekend en schijnen ze door leerkrachten graag gebruikt te worden. De strekking van de webkwestie "de bibliothecaris" is ook niet eens zo'n slechte: als alle opdrachten zijn gemaakt staat er:

Gefeliciteerd. Je bent nu een echte bibliothecaris.

Je weet:

wat voor soort boeken er zijn;
waar je informatie kunt vinden over kinderboekenschrijvers;
welke kinderboekenprijzen er zijn.

je kunt:

een recensie schrijven;
een verslag met goede argumenten en;
een presentatie maken.

Voor een achtste groeper niet gek om kennis van te hebben. Met een beetje knutselwerk en vernieuwing van links is hier best iets van te maken. Tenslotte willen we jonge mensen enthousiasmeren voor ons vak. Dus wie biedt zich aan ten behoeve van het imago?

Kansen, kansen

2008-06-24T21:59:00.005+02:00

Net als je denkt een beetje een overzicht te hebben dienen zich alweer nieuwe kansen aan. In Zwolle zijn nog niet alle scholen in beeld bij de bibliotheek. Maar sinds het eerste ROC over de dam is, komen steeds meer nieuwe mogelijkheden op ons af. Zo vertelde ik eerder over de docenten van een VOschool waar wij instructie AquaBrowser gaven, vandaag belde de docent op om afspraken te maken voor 6VWO (80 Leerlingen) en 5Havo (130 leerlingen): graag instructie met opdrachten. Dat wordt in twee bijeenkomsten uitgevoerd, en wel op de eerste schooldag. Da's leuk beginnen voor die scholieren, vanwege de 1040-uren norm is er geen feestweek, nee, meteen het diepe in en wij erbij.

Wij draaien voor deze school maar ondertussen gaan we wel praten met het bestuur. Over vraag en aanbod, wat de bibliotheek kan doen om de leerling te ondersteunen bij het leren, de docent bij het lesgeven enzovoort. Niet alles tegelijk, we beginnen na de zomervakantie. Wordt dus vervolgd..

Fysiek en digitaal verbinden

2008-06-23T21:53:00.005+02:00

Vanavond moest ik mij haasten om op tijd bij de raadsvergadering aanwezig te zijn. Onze dochter van 15 trad daar met 2 vriendinnen op om haar zelf ontworpen JOP 4U2B (hangplek) aan te bieden om gerealiseerd te worden in onze woonplaats. De raadsleden reageerden erg enthousiast op de presentatie en het ontwerp en blijkbaar was het een goed moment want er zijn plannen om 5 hangplekken in de wijken te realiseren. Dat jongeren daar zelf bij betrokken willen zijn vond men zeer positief.

Het meest verrassend was dat, behalve een fysieke plek, ook een virtuele hangplek op hyves is gezet. De perfecte combinatie om ervoor te zorgen dat de jongeren met elkaar betrokken zijn en af kunnen spreken. Ook bij bijvoorbeeld het onderhoud van zo'n plek kunnen op hyves de afspraken worden gemaakt. Bij de Gemeente waren ze daar erg van onder de indruk.

Zo gaat dat dus bij jongeren, 2 fijne plekken fysiek en digitaal verbinden, hmm..

ZoekenBoek bij ALA

2008-06-22T17:18:00.013+02:00

Je zult maar naar het buitenland mogen om daar iets te vertellen over bijvoorbeeld Zoek&Boek. Een dienst die wij hier al behoorlijk normaal beginnen te vinden maar in het Amerikaanse hoge ogen scoort. Heel precies wat op het programma staat weet ik niet maar wel dat er zo'n 5 bijeenkomsten zijn waar mijn ex-collega ons kikkerlandje vertegenwoordigd. Goed hè. Zet em op Paula!

Podstrijk

2008-06-21T23:23:00.005+02:00

Terwijl ik strijk mag ik graag naar een podcast luisteren. Maar vandaag ontdekte ik in mijn stapeltje nog te lezen boeken dat er een bij zat met audio cd. Computer aan, cd erin, strijkbout aan en luisteren maar. Feitelijk stond daar de essentie van het boek op. Nu bestaat het boek al uit 2 delen, van voor-naar-achter en van achter-naar-voor te lezen, daarnaast een schetsboek, dat een soort samenvatting is en dus de audio cd. Na het luisteren heb ik toch veel zin gekregen om het boek alsnog te gaan lezen. Daarnaast (hij staat nu toch aan) meteen maar even de website gecheckt. Van het een komt het ander en al wilfend stuit ik op de Podwalk, waarbij je met een aantal personen tijdens een wandeling allemaal hetzelfde boek luistert en afsluit met een gesprek/discussie over het gehoorde. Heb ik zoiets niet ook al eens bij Rita gezien? Het brengt mij in elk geval op ideeën voor de bibliotheek. Sowieso, een boek zodanig in de markt zetten dat je al lezend, luisterend, kijkend (op de website staat een filmpje) van de materie kennis kan nemen inspireert mij zeer. Maar Podwalking, daar ga ik nog eens goed over nadenken. Wie doet mee?

Reflectie

2008-06-20T22:23:00.000+02:00

Moet je bloggen over 23dingen die je doet, of mag je bloggen terwijl je 23dingen doet? Het gaat erom dat je iets leert, lijkt me. En hoe leer je, dat is voor veel mensen verschillend. Voor mij geldt dat het verplichten van wat-dan-ook remmend werkt op mijn enthousiasme. Zo heb ik nog geen enkele keer beschreven hoe ik de cursus ervaar of wat mijn visie ergens op is. Dat wil nog niet zeggen dat ik daar niet over nadenk en al helemaal niet dat ik geen visie heb. Volgens Kolb ben ik een denker en volgens mijzelf heb ik vooral ideeën. Die ideeën ontstaan meestal naar aanleiding van de klussen die ik doe, praten met mensen om mij heen en het lezen van (jawel) boeken en artikelen. Op internet lees ik niet zoveel, dat is meer scannen. Ik merk dat de inleidingen van de dingen voor mij dan ook veel te lang zijn, ik pik er slechts de links en wachtwoorden uit en begin gewoon. Het resultaat zie je op mijn pagina maar dus zonder verder commentaar. Overigens is dat ook de reden dat ik mijn blogs zo kort mogelijk houd, scannable én readable.

PS: ideetje over #9 en #22, kun je een geografische mashup maken van de visies van alle cursisten, bv. de meest gebruikte woorden uit de visies indexeren en daar een algemene deler uithalen, kijken hoe dat past in de toekomstvisie op het bibliotheekwerk en aanbieden aan de ledenvergadering oid.

Alle neuzen =>>>>>>>>

2008-06-19T20:23:00.007+02:00

Stel, je zit bij een overleg met ict'ers van een school en meerdere bedrijven bij elkaar. Mannen van gemiddeld 29 jaar, gemiddeld bibliotheekbezoek in de afgelopen jaren: 0. De onvermijdelijke vraag, vermoedelijk al in de auto over gerikraaid, wordt gesteld: "Waarom is de bibliotheek hier eigenlijk bij betrokken?" Duidelijk een gevalletje "ik-denk-bij-bibliotheek-aan-boeken,-boeken-en-boeken". En terwijl ik me afvraag hoe vaak ik zo'n situatie al heb meegemaakt geeft collega Mark antwoord op de vraag. Wat knap is aan zijn betoog, is dat hij direct uitgaat van het doel en de eindgebruiker waarvoor we om tafel zitten: informatie voor de leerling. Door de focus daarop te leggen, geeft hij niet alleen aan wat de rol van de bibliotheek is maar ook meteen wat de rollen van de anderen zijn, die zich daardoor gewaardeerd voelen om hun expertise. Een knap staaltje ijsbreken vind ik dat.

Overigens denkt ook niet elke docent meteen vanuit de leerling. Zo hoorde ik deze week nog een docent vragen: "Wat zal ik eens zoeken in die AquaBrowser, ik weet alles al". Terwijl hij de zoekvraag probeerde te bedenken vroeg ik hem of zijn leerlingen óók alles al wisten. "Oh ja", was het antwoord, en hij wist wat hij ging zoeken.

Weet u waar de bibliotheek is?

2008-06-18T21:09:00.003+02:00

Handig dat ik ook in de binnenstad nog weet te verdwalen. Lichtpuntje is dat de meeste mensen wel weten waar de bibliotheek is. De meeste mensen? Ligt eraan van welke leeftijdscategorie. De meeste jongeren van rond 16 jaar weten het wel, maar hebben er lol in om je de tegengestelde richting in te sturen. Jongere kinderen van rond 10 jaar weten het ook, maar kunnen nog niet goed de richting bepalen, grote kans dat je een half uur omloopt, maar je komt er wel. Dames van in de dertig-veertig weten het vaak wel, de heren weer een stuk minder. Hoe ik dat allemaal weet? Nouja, eigen ervaring, zullen we maar zeggen ;(

Leren is een werkwoord

2008-06-17T21:37:00.004+02:00

Van voetballen heb ik helemaal geen verstand. Toch vind ik het leuk om naar te kijken. Oranje dan. Tijdens het kijken krijg je allemaal informatie. Of je die informatie betrouwbaar kunt noemen weet ik eigenlijk niet. Ik vraag me ook altijd af of de commentator lijstjes met die informatie bijdehand heeft en wie die lijstjes dan maakt. Ik onthoud de helft van wat ik hoor en zie in elk geval niet, dat is zeker.

Vandaag was ik samen met een collega op een VO school om docenten uitleg te geven over de Zwolse AquaBrowser en de bronnen van de bibliotheek. Vooraf vond ik op de site van de school een presentatie over het "werkwoord" leren. Op een van de dia's stond de volgende tekst:

We leren:
10% van wat we lezen
20% van wat we horen
30% van wat we zien
50% van wat we zien en horen
70% van waar we met anderen over gediscussieerd hebben
80% van wat we persoonlijk ervaren hebben
95% van wat we uitleggen aan anderen

Wij lieten de docenten zien wat de bibliotheek te bieden heeft en vervolgens kregen zij daar een opdracht over. De docenten legden tijdens het uitvoeren van die opdracht aan ons uit welke informatie wel of niet bruikbaar was en waarom.
Goed beschouwd leert de docent dus het meest van zichzelf. En het beste dat wij dus kunnen doen is in discussie te gaan met de docent, om te leren wat werkelijk nodig is voor het onderwijs/de leerlingen. Dat gesprek is vandaag geopend.
Wordt vervolgd..

Maandagochtendpraatje

2008-06-16T13:01:00.003+02:00

Natuurlijk mis ik mijn collega’s in Den Haag best wel. Maar nieuwe collega’s ontmoeten heeft ook wel wat. Zo krijg je te maken met heel nieuwe culturen als je in een andere omgeving terecht komt. Hoewel, nieuw? Toevallig werd ernaar gevraagd welke cultuur in Zwolle heerst. Stilte. Nee,geen stilte, maar iedereen moest er wel even over nadenken.

Vrouwencultuur werd genoemd, en ook een negatieve cultuur, een wij-zij cultuur, o, en altijd dezelfde mensen die iets willen organiseren bij personeelsaangelegenheden. Herkenbaar? Ik denk dat bovenstaand in veel (bibliotheek)organisaties geldt. En hebben wij dan tradities? Stilte. Ff denken.

Een traditie van de Vereniging wil ik hier wel even noemen: elke maandag een wekelijks koffiepraatje van de directeur. Misschien mis ik dat nog het meest. Een frisse start op maandag, een overzicht van belangrijke zaken die spelen en iedereen die verder iets te melden heeft over het werk krijgt op maandagochtend de kans om dat te doen. Het draagt bij aan een open cultuur, als je het mij vraagt.

I amzwolle

2008-06-15T10:00:00.002+02:00

Grappig dat ik in Zwolle terecht ben gekomen. Ik weet nix van Zwolle. Waar moet ik beginnen? Welke informatie over een stad heb je nodig als je er gaat werken? Ik krijg een rondleiding door de bieb, plan gesprekken met nieuwe collega's, maar dat gaat vooral over het werk. Door met collega's mee te rijden in auto's krijg ik een tipje van de omgeving. Wikipedia doet de rest en er blijkt een quiz op de site te staan zodat ik m'n pas opgedane kennis kan testen. Hmmm, er is nog niet veel blijven hangen merk ik. Jammer dat er niet gevraagd wordt naar het station, de afstand naar de bibliotheek, en de dichtsbijzijnde lunchadressen.
Oja, blauwvingers, dat dan weer wel.

ZWOLS VOLKSLIED

Ik ben een Zwollenaar,
een echte Zwollenaar.
Ik doe niet vaak zo raar,
in 't volle openbaar.
Onder de Peperbus,
is 't leven glad en knus.
Bekijk m'n vingers maar,
ik ben een Zwollenaar!

To switch or not to switch

2008-06-14T21:04:00.012+02:00

Met dank aan Jan David ben ik 3 jaar geleden een switcher geworden. Voor de meeste switchers geldt, dat ze over het algemeen spijt hebben pas zo laat geswitched te zijn. Waar gaat dit over? Apple natuurlijk. Voor de liefhebbers en de nieuwsgierigen hieronder een filmpje waarom. Voor de ik-ga-toch-niet-switchen daaronder nog een filmpje ter overtuiging ende vermaak.

How to get things done

2008-06-13T21:38:00.001+02:00

"Managing is Getting things done", hoorde ik een bibliotheekdirecteur eens zeggen. Klonk mij erg als "delegeren die hap" in de oren tot ik een jaartje later het boek van David Allen ontdek: "Getting things done" in geheel herziene versie. Blijkt over het organiseren van je eigen werk te gaan. Geen duizenden emails meer in je inbox, een opgeruimd bureau en een archief met slechts één alfabet. Aangezien ik net aan het ruimen was vanwege mijn nieuwe baan in Zwolle, precies het juiste moment om met een waar systeem opnieuw te beginnen.

Vraag je je weleens af waarom je alsmaar niet door je werk heen komt? Heb jij ook nooit tijd om ergens eens goed over na te denken? Check de short versie

Het mooie van dit systeem is dat het uitgaat van je eigen gezond verstand. Voor een avondje uit eten ren je ook niet het eerste beste restaurant binnen, nee, je plant dat zorgvuldig: met wie, waar, wanneer? en de hamvraag: wat is de eerstvolgende actie? Het is allemaal heel simpel, zou een bekende van mij zeggen. En dat is het. Het werkt. Nu al twee weken.